Logeion | ψυχικός

ψῡχι-κός, ή, όν,

of the soul or life, spiritual, opp. σωματικός, ἡδοναί Arist. EN 1117b28; ὁρμαί Plb. 8.10.9; πνεῦμα ψ. the spirit, or breath of life, Plu. Comm.not. 2.1084e, etc.; νόσος ib. Cupid. 524d. Adv. -κῶς Ph. 1.81; opp. σωματικῶς, νοερῶς, Procl. Inst. 139; also, heartily, from the heart, LXX 2 Ma. 4.37, 14.24.
- - 2 of the animal life, animal, ὁ ψ. ἄνθρωπος the natural man, opp. ὁ πνευματικός, 1 Ep.Cor. 2.14, cf. Ep.Jud. 19, Phot. s.v.
  - 3 brave, Alex. 338.
- II for the soul or spirit of one deceased, ψ. δῶρα διδούς, sc. to Hermes, Epigr.Gr. 815.4 (Crete).
- III cooling, Vett.Val. 6.27 (s. v. l.).

ψυχικός, ή, όν [ῡ]

I qui concerne le souffle ou la vie : ψυχικὴ δύναμις, Gal.; ou τὸ ψυχικόν, DS. 1, 12, la puissance vitale, le souffle vital ; p. suite :

1 vivant, animé, Alex. (Phot. p. 656, 19); δῶρα ψυχικά, Anth. App. 282, 4, offrandes d’animaux (ou p.-ê. offrandes faites du fond de l’âme) ||

2 qui concerne les êtres vivants, d’où terrestre, matériel (p. opp. à πνευματικός, spirituel) NT. 1 Cor. 2, 14 ||

II qui concerne l’âme, p. opp. au corps, Arstt. Nic. 3, 10, 2 ; Plut. M. 524d, 1084e.

Étym. ψυχή.

ψυχικός -ή -όν [ψυχή]
1. van de ziel, de ziel betreffend, geestelijk: ἡδοναὶ ψυχικαί genoegens van de ziel Aristot. EN 1117b28; subst. τὰ ψυχικά activiteiten van de ziel Aristot. EN 1099a8.
2. christ., tegenover πνευματικός, in de wereld levend, werelds: ὁ ψυχικὸς ἄνθρωπος de mens die de Geest niet bezit NT 1 Cor. 2.14.

ψυχικός, [ῡ], von der Seele, vom Leben, zur Seele, zum Leben gehörig, δύναμις, πνεῦμα, Lebenskraft, Odem, Sp.; – ὁρμαί Pol. 8.12.9, im Ggstz von σωματικός, geistig ; vgl. Arist. eth. 3.10 ; Sext.Emp. u. A.; – δῶρα ψυχικά Ep.adesp. 169 (APP 282), entweder Tieropfer od. von Herzen gern dargebracht.

Number of occurrences in NT: 6
Strong 5591

** ψυχικός, -ή, -όν (< ψυχή) [in LXX: IV Mac 1:32 * ;]

of the ψυχή (as the lower part of the immaterial in man), EV, natural: opp. to πνευματικός, I Co 2:14 15:44, 46; πνεῦμα μὴ ἔχοντες (EV, sensual; R, mg., natural or animal; better perhaps, of the mind; v. infr.), Ju 19; with ἐπίγειος, δαιμονιώδης, opp. to ἄνωθεν κατερχομένη (σοψία), of the mind (Hort, in l.), Ja 3:15†

ψυχικός ψῡχικός, ή, όν ψυχή

- - 1of the soul or life, spiritual, opp. to σωματικός, Arist., Anth.
  - 2concerned with the life only, animal, ὁ ψ. ἄνθρωπος the natural man, opp. to ὁ πνευματικός, N. T

ψυχικός

Saved

Recent