ἀγής
ἀγής, ής, ές [ᾰ] brisé, d’où recourbé, arrondi, Empéd. 47 Diels.
Étym. ἄγνυμι.
ἀγής, κύκλος soll Emped. die Sonne genannt haben, schwerlich nur den gebogenen (s. ἀγή), sondern den heiligen (= παναγής) oder den strahlenden (αὐγής) Kreis, B.A. p. 337 [ᾱ]. S. Arcad. 23.22.