ἁγής
ἁγής, [guilty], pure
ἁγής [ᾱ], ές,
- guilty, accursed, dub. in Hippon. 11.
- II in good sense, pure, holy, of the sun, ἁγέα κύκλον Emp. 47.
1 santo, puro
ἁγέα κύκλον
del sol
2 sacrílego, execrable, abominable
†ἁγεῖ† Βουπάλῳ
ἁγὴς ὁ μυσαρός
•Cf.
ἁγής, ής, ές [ᾰ par exc.] maudit, Hippon. fr. 11.
Étym. ἅγος.
ἁγής, ές (ἅγος), Hippon. frg. 4, verbrecherisch.