ἀερόχροος
ἀερό-χροος, ἀερό-χρους,
- = ἀέρινος 2, Dsc. 5.75.
de color azul grisáceo
ἀερό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ᾱ] qui a la couleur de l’air, azuré, Diosc. 5, 85.
Étym. ἀ. χρόα.
de color azul grisáceo