ἀνιάω
ἀνιάω, to grieve, distress
- commoner form of the Ep. ἀνιάζω, grieve, distress, c. acc. pers., ἀνιήσει . . υἷας Ἀχαιῶν Od. 2.115, cf. 20.178; μηδὲ φίλους ἀνία Thgn. 1032; φίλους ἀνιῶν S. Aj. 266: c. acc. rei, ἀνιᾷ μου τὰ ὦτα Pl. Grg. 485b: c. dupl. acc., ὁ δρῶν σʼ ἀνιᾷ τὰς φρένας S. Ant. 319: c. acc. pers. et neut. Adj., τί ταῦτʼ ἀνιᾷς με; ib. 550; παῦρʼ ἀνιάσας, πόλλʼ εὐφράνας (sc. ὑμᾶς) Ar. Pax 764; ἠνίασά σε οὐδὲν πώποτε And. 1.50:—Pass., to be grieved, distressed, c. dat. pers. vel rei, ἀνιᾶται παρεόντι he is vexed by oneʼs presence, Od. 15.335; ἀ. ὀρυμαγδῷ 1.133; σύν σοι . . παθόντι κακῶς ἀνιώμεθα Thgn. 655; πάσχων ἀνιήσεαι Id. 991; ἀ. ὑπομιμνῄσκων Lys. 13.43; δαπανῶντα ἀνιᾶσθαι X. Cyr. 8.3.44; περί τινος Ar. Lys. 593: c. neut. Adj., τοῦτʼ ἀνιῶμαι πάλαι I have long been vexed at this, S. Ph. 906; πολλὰ μὲν αὐτοὺς ἀνιωμένους, πολλὰ δὲ ἀνιῶντας τοὺς οἰκέτας X. Oec. 3.2: abs., οὐδʼ ἂν . . ἀνιῷτο Thgn. 1205: esp. in aor. part. Pass. ἀνιηθείς disheartened, Od. 3.117, Il. 2.291.
1 en v. act. causar dolor o daño, dañar c. ac. de pers.
υἷας Ἀχαιῶν
φίλους
σέ
ἐμέ
• c. doble ac., de pers. y parte del cuerpo
ὁ δρῶν σ' ἀνιᾷ τὰς φρένας, τὰ δ' ὦτ' ἐγώ
• de pers. y ac. int.
τί ταῦτ' ἀνιᾷς με;
• c. ac. adv.
παῦρ' ἀ.
• c. ac. de parte del cuerpo
ἀ. τὸν ὀφθαλμόν
irritar el ojoἀνιᾷ μου τὰ ὦτα
• c. part. importunar, molestar
ἀνέρας αἰτίζων
2 en v. med.-pas. afligirse, dolerse c. dat. instrum.
οὐ γάρ τίς τοι ἀνιᾶται παρεόντι
ἀ. ὀρυμαγδῷ
• c. prep.
σύν σοι ... παθόντι κακῶς ἀνιώμεθα πάντες
con tus sufrimientos todos nos entristecemosὅστις ἐπὶ τοῖς σμικροῖς ἀνιᾶται
περὶ τῶν δὲ κορῶν ἐν τοῖς θαλάμοις γηρασκουσῶν ἀνιῶμαι
sufro por las muchachas solteras que envejecen en sus casas
• c. part.
ἄλλοτέ τοι πάσχων ἀνιήσεαι
ἀνιῶμαι μὲν οὖν ὑπομιμνῄσκων τὰς γεγενημένας συμφορὰς τῇ πόλει
• c. ac. int.
τοῦτ' ἀνιῶμαι πάλαι
πολλὰ ἀ.
εἴη δ' ἂν καὶ εὐθυμότερος, ἢν μή τι αὐτῷ ἡ κεφαλὴ ἀνιῷτο
estaría más animado, si no le doliera algo la cabezaοὔτε ἀλγεῖ οὔτε ἀνιᾶται
καὶ ἤν τι πάθῃ, ἀνιᾶται
• en part. ἀνιηθείς descorazonado
πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο
• en medic. angustiarse o afligirse el enfermo cuando el cerebro se enfría, Hp.Morb.Sacr.15.4
• οἱ ἀ. los depresivos o melancólicos
τοὺς ἀνιωμένους ... μανδραγόρου ῥίζαν πρωῒ πιπίσκειν
1. act. kwellen, lastigvallen, hinderen, met acc.:
2. med.-pass. gekweld zijn (door), last hebben (van),
Pass. (ἠνιάθησαν Xen. Hell. 6.4.20, fut. med. ἀνιάσεται An. 4.8.26), belästigt werden, Ggstz εὐφραίνεσθαι Xen. Mem. 1.1.8 ; παρεόντι ἀνιᾶται, er wird durch Jemandes Auwesenheit belästigt, Od. 15.335 ; ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ 1.133 ; 3.117 ; Il. 2.291 ; τοῦτʼ ἀνιῶμαι Soph. Phil. 894 ; ἵνα παραμένοντες ἀνιῴατο Her. 4.130 ; ἐπί τινι Xen. Mem. 3.9.8. Schmerz empfinden, An. 4.8.26 ; περί τινος Ar. Lys. 593.
[ι ist bei Ar. u. Sp. anceps.]
[ἀνίη.]
- 1
To trouble, vex Od. 2.115.
- 2
To make oneself a nuisance Od. 19.66, Od. 20.178.
- 3
In pass., to become disgusted or disheartened: ἀνιηθέντα νέεσθαι Il. 2.291.
To become disgusted or wearied: ὀρυμαγδῷ Od. 1.133.
To become wearied or impatient Od. 3.117.
To be wearied or annoyed: οὔτις ἀνιᾶται παρεόντι (by your being here) Od. 15.335.
- 1
- Like ἀνιάζω, to grieve, distress, c. acc., Od., etc.; c. dupl. acc., ὁ δρῶν σʼ ἀνιᾶι τὰς φρένας Soph.:—Pass. to be grieved, distressed, Od., etc.; with neut. adj., τοῦτʼ ἀνιῶμαι I am vexed at this, Soph.; aor1 part. as adj., a sorrowful man, Hom.
-
…ἢ οὔ ; ἔστιν. ἀλλὰ μὴν εὖ γε πράττοντα κακῶς πράττειν ἅμα ἀδύνατον φῂς εἶναι. φημὶ γάρ. ἀνιώμενον δέ γε χαίρειν δυνατὸν ὡμολόγηκας. φαίνεται. οὐκ ἄρα τὸ χαίρειν ἐστὶν εὖ πράττειν οὐδὲ τὸ ἀνιᾶσθαι κακῶς ,…
Plato, Gorgias
-
…μέλλουσιν ἀδίκως ἀποθανεῖσθαι μηνυτὴν γενέσθαι ἢ τοὺς ἀδίκως ἀπολουμένους συλλαμβάνειν. νῦν δέ σου τὰ ἔργα φανερὰ γεγένηται οὐχ ὡς ἀνιωμένου ἀλλʼ ὡς ἡδομένου τοῖς γιγνομένοις, ὥστε τούσδε ἐκ τῶν ἔργων χρὴ μᾶλλον ἢ ἐκ τῶν λόγων τὴν ψῆφον φέρειν…
Lysias, Speeches
-
…· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν. πὰρ δʼ αὐτὸς κλισμὸν θέτο ποικίλον, ἔκτοθεν ἄλλων μνηστήρων, μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷ δείπνῳ ἁδήσειεν, ὑπερφιάλοισι μετελθών, ἠδʼ ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο. χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε…
Homer, Odyssey
-
…ἐν τοῖσιν ὠσὶν ἢ ʼπὶ τῇ ψυχῇ δάκνει ; τί δὲ ῥυθμίζεις τὴν ἐμὴν λύπην ὅπου ; ὁ δρῶν σʼ ἀνιᾷ τὰς φρένας, τὰ δʼ ὦτʼ ἐγώ. οἴμʼ ὡς λάλημα δῆλον ἐκπεφυκὸς εἶ. οὔκουν τό γʼ ἔργον τοῦτο…
Sophocles, Antigone
-
…ἢ τριῶν μηνῶν, καὶ πολλάκις ἰόντες ἐπὶ τὰς θύρας ἀπῄτουν. ὁ δὲ ἐλπίδας λέγων διῆγε καὶ δῆλος ἦν ἀνιώμενος · οὐ γὰρ ἦν πρὸς τοῦ Κύρου τρόπου ἔχοντα μὴ ἀποδιδόναι. ἐνταῦθα ἀφικνεῖται Ἐπύαξα ἡ Συεννέσιος γυνὴ τοῦ Κιλίκων…
Xenophon, Anabasis
-
…ἐγώ. καὶ τίς βίος μοι σοῦ λελειμμένῃ φίλος ; Κρέοντʼ ἐρώτα · τοῦδε γὰρ σὺ κηδεμών. τί ταῦτʼ ἀνιᾷς μʼ, οὐδὲν ὠφελουμένη ; ἀλγοῦσα μὲν δῆτʼ εἰ γελῶ γʼ ἐν σοὶ γελῶ. τί δῆτʼ ἂν ἀλλὰ νῦν…
Sophocles, Antigone
-
…τὰς μὲν κατέδησεν ὑπʼ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ, αὐτὸς δʼ αὖτʼ Ὀδυσῆα προσηύδα κερτομίοισι · ξεῖνʼ, ἔτι καὶ νῦν ἐνθάδʼ ἀνιήσεις κατὰ δῶμα ἀνέρας αἰτίζων, ἀτὰρ οὐκ ἔξεισθα θύραζε ; πάντως οὐκέτι νῶϊ διακρινέεσθαι ὀΐω πρὶν χειρῶν γεύσασθαι, ἐπεὶ…
Homer, Odyssey
-
…ἐκεῖνος, ἡνίκʼ ἦν ἐν τῇ νόσῳ, αὐτὸς μὲν ἥδεθʼ οἷσιν εἴχετʼ ἐν κακοῖς, ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦντας ἠνία ξυνών · νῦν δʼ ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου, κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ ἡμεῖς θʼ ὁμοίως οὐδὲν…
Sophocles, Ajax
-
…σφιν ὑποδρώωσιν · ἐΰξεστοι δὲ τράπεζαι σίτου καὶ κρειῶν ἠδʼ οἴνου βεβρίθασιν. ἀλλὰ μένʼ · οὐ γάρ τίς τοι ἀνιᾶται παρεόντι, οὔτʼ ἐγὼ οὔτε τις ἄλλος ἑταίρων, οἵ μοι ἔασιν. αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθῃσιν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός ,…
Homer, Odyssey
-
…θεραπείην οὐ γίνονται σκοπέοντες διάθεσιν φλεβονώδεα, φυλασσόμενοι ἑτέρων ἰητρῶν ἐπεσαγωγήν, ἐνόντες ἐν μισοπονηρίῃ βοηθήσιος. οἵ τε νοσέοντες ἀνιώμενοι νήχονται ἐπὶ ἑκατέρῃ μοχθηρίῃ μὴ ἐγκεχειρικότες ἑωυτοὺς ἕως τέλεος τῇ ἐν τῇ τέχνῃ πλείονι θεραπείῃ · ἄνεσις γὰρ νούσου τινὸς…
Hippocrates, Precepts