ἀπάξιος
ἀπάξιος, unworthy of
ἀπάξι-ος, ον,
- = ἀνάξιος, unworthy of, τινός Pl. Lg. 645c.
- II οὐκ ἀ. [ἐστι], c. inf., Id. Ep. 324b. Adv. -ίως Iamb. Myst. 5.6.
de cosas indigno c. gen.
τοῦ μήκους γ' αὐτῶν οὐκ ἀ.
οὐκ ἀ. μνήμης
οὐκ ἀπάξιον ἀκοῦσαι νέῳ καὶ μὴ νέῳ
vale la pena que lo conozca el joven y el viejo
ἀπ·άξιος, ος, ον, indigne de, gén. Plat. Ep. 324b, Leg. 645c, etc.
ἀπάξιος, unwürdig, τινός Plat. Legg. I.645c ; Sp.