ἀπαράβατος
ἀπαράβατος, not passing over to
- unalterable, εἱρμὸς αἰτιῶν Stoic. 2.266; ἐπιπλοκή, of causation, Chrysipp. ib. 293; τάξις Plu. Def.orac. 2.410f; ἡ τῆς κινήσεως ἰδέα Ocell. 1.15; infallible, προρρήσεις Iamb. VP 28.135, cf. Philum. Ven. 4.14; also of persons, Cat.Cod.Astr. 8(4).215. Adv. -τως Chrysipp.Stoic. 2.279.
- 2 inviolable, κύρια καὶ ἀ. PRyl. 65.18 (i B.C.), cf. PGrenf. 1.60.7 (vi A.D.).
- 3 permanent, perpetual, ἱερωσύνη Ep.Hebr. 7.24.
- 3 Act., not transgressing, J. AJ 18.8.2; ἀ. τῶν καθηκόντων Hierocl. in CA 10 p.435 M. Adv. -τως Arr. Epict. 2.15.1.
I de abstr. y n. de acción
1 que no puede ser transgredido
ἀ. ἐπιπλοκή
la inalterable concatenación causalεἱρμὸς ... αἰτιῶν
τάξις
(ἡ τῆς κινήσεως ἰδέα)
2 inviolable, perpetuo
κύρια καὶ ἀπαράβατα
ἄτρωτα καὶ ἀσάλευτα καὶ ἀπαράβατα
ἱερωσύνη
καὶ πᾶν τὸ βέλτιστον φαινόμενον ἔστω σοι νόμος ἀ.
y que sea para ti ley inviolable todo lo que te parezca mejorπράσις
παράδοσις
II gener. de pers.
1 que no incumple
εἰς νῦν ἀπαράβατοι μεμενηκότες
ἀ. τῶν καθηκόντων
2 que no falla, infalible de pers. Cat.Cod.Astr.8(4).215
• de abstr.
προρρήσεις ... σεισμῶν ἀπαράβατοι
τοῦτο ἀπαράβατον
III adv. -τως
1 inalterablemente
γίγνεσθαι
2 inflexiblemente
ἐμμένειν
προβλέπειν
2) nicht auf einen Andern übergehend, ἱερωσύνη ep. Hebr. 7.27 ; die bestimmten Grenzen nichtüberschreitend, Jos.
- not passing over to another, not passing away, unchangeable, NTest.