ἄπαρνος
ἄπαρνος, denying utterly
ἄπαρνος, ον, (ἀρνέομαι)
- denying utterly, ἄ. ἐστι μὴ νοσέειν Hdt. 3.99, cf. Antipho 1.9 and 10: c. gen., ἄ. οὐδενὸς καθίστατο she denied nothing, S. Ant. 435.
- II Pass., denied, ᾇ . . οὐδὲν ἄπαρνον τελέθει to whom nothing is denied, A. Supp. 1039 (lyr.).
1 negado
ᾅ τ' οὐδὲν ἄπαρνον τελέθει ... Πειθοῖ
a Persuasión, a la que nada se niega
2 que niega c. gen.
ἄ. δ' οὐδενὸς καθίστατο
no negó nada
• c. μή e inf.
ἄ. ἐστι μὴ ... νοσέειν
niega estar enfermoταύτην τε οὐκ οὖσαν ἄπαρνον
ella no negaba ser culpable
ἄπ·αρνος, ος, ον,
1 qui nie, avec le gén. : ἄ. οὐδενὸς καθίστατο, Soph. Ant. 435, elle ne niait rien ; avec μή et l’inf. Hdt. 3, 99, nier que, etc. ||
2 pass. refusé à, dat. Eschl. Suppl. 1040.
Étym. ἀπαρνέομαι.
1. geweigerd, ontzegd:
2. ontkennend, met gen.:
ἄπαρνος, (ἀρνέομαι), nach B.A. p. 8 σεμνότερον καὶ πολιτικώτερον als ἔξαρνος, verweigernd, abschlagend, Aesch. Suppl. 1023, in einer sehr unsicheren Stelle, wo es Andere pass. erkl.; leugnend, ἄπαρνος οὐδενὸς καθίστατο Soph. Ant. 431 ; ἄπαρνός ἐστι μή μιν νοσέειν Her. 3.99 ; οὖσα Antiph. 1.9.
ἄπαρνος
ἀρνέομαι
- denying utterly, ἄπαρνός ἐστι μὴ νοσέειν he denies that he is ill, Hdt.: c. gen., ἄπαρνος οὐδενός denying nothing, Soph.