ἀποδυσπέτησις
ἀποδυσπέτησις, discouragement, despair
ἀποδυσ-πέτησις, εως, ἡ,
- discouragement, despair, Corn. ND 35.
desánimo, desesperación Corn.ND 35,
ἡ ψυχὴ πρὸς ἀποδυσπέτησίν ἐστιν ἕτοιμος
ἀποδυσπέτησις, εως (ἡ) découragement, dégoût, Corn. c. 35 p. 234.
Étym. v. le préc.
ἀποδυσπέτησις, ἡ, mutloses Abstehen von etwas, Unwille, Sp.