ἄκομψος
ἄκομψος, unadorned, boorish
ἄκομψος, ον,
- unadorned, Archil. 158, cf. Jul. Caes. 317c; ἐγὼ δʼ ἄκομψος ‘rude I am in speech’, E. Hipp. 986, cf. M.Ant. 6.30, Chor. in Jahrb. 9.176; οὐκ ἄ. Phlp. in Ph. 528.19. Adv. -ψως Plu. Lib.educ. 2.4f.
1 sencillo, sobrio de pers.,
junto a φαῦλος
junto a σεμνός
junto a ἀκαλλώπιστος
• de abstr. comedido, contenido
οὔκουν εἰκὸς ἄκομψον εἶναι τὴν ἔριν παραπλησίως συγκροτουμένην
• c. inf.
ἐγὼ δ' ἄκομψος ... δοῦναι λόγον
soy un hombre que desconoce las ingeniosidades retóricas
• de palabras, conceptos, etc.
οὐκ ἄ.
nada sencillo
2 adv. -ως sin elegancia
op. ἀστείως
ἄ·κομψος, ος, ον, sans parure :
1 simple, naturel, DL. 3, 63 ||
2 rude, d’où inhabile, Eur. Hipp. 986 ; cf. Plut. M. 6b.
Étym. ἀ, κομψός.
ἄκομψος, prunklos, schlicht, Eur. frg. φαῦλον, ἄκ., τὰ μέγιστα ἀγαθά ; bei Plut. puer. ed. 9 ἄκ. εἰς ὄχλον δοῦναι λόγον, ich passe nicht dazu.
• Adv . οὐκ ἀκόμψως ἀλλὰ πάνυ ἀστείως Plut. a.a.O. 7 med.
• Adv . οὐκ ἀκόμψως ἀλλὰ πάνυ ἀστείως Plut. a.a.O. 7 med.
ἄκομψος
- unadorned, boorish, ἐγὼ δʼ ἄκομψος rude I am in speech," Eur.