ἄναρχος
ἄναρχος, without head
- without head or chief, Il. 2.703; ναυτικὸν στράτευμʼ ἄ. E. IA 914, cf. Hec. 607; ἄ. ζῷα, opp. τὰ ὑφʼ ἡγεμόνα ὄντα, Arist. HA 488a11: τὸ ἄ., = ἀναρχία, A. Eu. 696.
- 2 ἔτος ἄ. a year without any regular magistrates, GDI 5635 (Teos).
- II Act., holding no office or magistracy, prob. l. Arr. Epict. 4.6.3.
- b not qualified to hold office, Max.Tyr. 21.5 (Sup., s. v. l.).
- III without beginning, Parm. 8.27, Ocell. 1.2, S.E. M. 7.312; κύκλος ἄ. καὶ ἀτελεύτητος Procl. Inst. 146; ἄ. δίκη PLips. 33 ii 5 (iv A. D.).
- b without first principles, S.E. M. 1.180.
I
1 que no tiene jefe, falto de jefe
ἄναρχοι ἔσαν
στράτευμα
θρέμμα ἄναρχον
animales sin guardiánἄναρχον μηδένα εἶναι, μήτ' ἄρρενα μήτε θήλειαν
(ζῷα) τὰ μὲν ὑφ' ἡγεμόνα ἐστὶ τὰ δ' ἄναρχα
2 subst. τὸ ἄ. anarquía A.Eu.696.
3 durante el que no hay magistrados
ἔτος
II que no tiene cualidades para mandar
ὁ στρατηγὸς ἐξίσταται τῆς ἀρχῆς τοῖς ἀναρχοτάτοις;
III
1 que no tiene principio, sin comienzo del ser
ἄναρχον ἄπαυστον
ἄναρχον ἄρα καὶ ἀτελεύτητον τὸ πᾶν
κατάληψις
κύκλος
• de libros falto del comienzo Papp.1116.6,
τὰ βιβλία ... ἔξω ἀνάρχων καὶ διεφθωρότων (sic) καὶ σητοβρότων
δίκη
• sin proemio
ποίημα
2 que carece de principios primeros
τέχνη
3 adv. -ως sin comienzo, sin principio
πνεῦμα ἀ. καὶ ἀχρόνως τὸν υἱὸν ἐγέννησεν
1. zonder leider, zonder bevelhebber.
2. zonder autoriteit, anarchistisch:
2) ohne Anfang, Sp.
[ἀν- 1 + ἀρχός.]
Leaderless Il. 2.703 = 726.
- without head or chief, Il., Eur.: τὸ ἄναρχον ἀναρχία, Aesch.