About Report a problem

Menu

ἄναρχος

ἄναρχος, without head

ἄναρχ-ος, ον,
  • without head or chief, Il. 2.703; ναυτικὸν στράτευμʼ ἄ. E. IA 914, cf. Hec. 607; ἄ. ζῷα, opp. τὰ ὑφʼ ἡγεμόνα ὄντα, Arist. HA 488a11: τὸ ἄ., = ἀναρχία, A. Eu. 696.
      • 2 ἔτος ἄ. a year without any regular magistrates, GDI 5635 (Teos).
    • II Act., holding no office or magistracy, prob. l. Arr. Epict. 4.6.3.
        • b not qualified to hold office, Max.Tyr. 21.5 (Sup., s. v. l.).
    • III without beginning, Parm. 8.27, Ocell. 1.2, S.E. M. 7.312; κύκλος ἄ. καὶ ἀτελεύτητος Procl. Inst. 146; ἄ. δίκη PLips. 33 ii 5 (iv A. D.).
        • b without first principles, S.E. M. 1.180.

Saved

Recent