ἀνάρτιος
ἀνάρτιος, uneven, odd
ἀνάρτιος, ον,
- uneven, odd, Pl. Phd. 104e, al.
- 2 at odds with one, hostile, Plu. An.procr. 2.1030a.
impar
ἡ τριάς
ἀν·άρτιος, ος, ον :
1 c. ἀνάρσιος, Plut. M. 1030a ||
2 impair, Plat. Phæd. 104e.
Étym. ἀν-, ἄρτιος.
ἀνάρτιος, ungerade, Plat. Phaed. 104e.
ἀνάρτιος
- uneven, odd, opp. to ἄρτιος (even), Plat.