ἄϊκτος
ἄϊκτος, unapproachable
ἄϊκτος, ον, (ἱκνέομαι)
- unapproachable, καὶ ὄψει καὶ ψαύσει Hp. Vict. 1.10 (sed leg. ἄθικτος), Hsch.
inalcanzable Hsch.
•Cf.
ἄ·ϊκτος, ος, ον, inaccessible, Hh. Merc. 346 conj.
Étym. ἀ, ἱκνέομαι.
ἄϊκτος, unzugänglich, Hermanns Conj. H.h. Merc. 346.