ἐγκληματικός
ἐγκληματικός, litigious
ἐγ-κλημᾰτικός, ή, όν,
- liable to cause disputes, Arist. EN 1162b16, Pol. 1335a4. Adv. -κῶς Vett.Val. 293.35.
- II ἐ. δίκη criminal suit, Cod.Just. 4.20.16; αἰτία ἐ. PMonac. 7.62 (vi A. D.).
I que suscita querellas
τὸ χρήσιμον
τὸ πάρεγγυς
de la proximidad de edad
II jur.
1 acusador del dedo índice Melamp.Sal.A 101.
2 criminal, penal
κεφάλαια ... χρηματικά [τ]ε καὶ ἐγκληματικά
cargos civiles y criminalesαἰτία
δίκαι
III adv. -ῶς
1 suscitando querellas Vett.Val.281.12.
2 de modo acusatorio, como imputación
τοῦτο ἐ. διηγεῖται
• con acusación criminal Ath.Scholast.Coll.5.5.
ἐγκληματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne une accusation ou un accusateur, Arstt. Nic. 8, 13, 4.
Étym. ἔγκλημα.
ἐγκληματικός, ή, όν, zum Vorwurfe, zur Anklage gehörig, dazu geneigt ; Arist. Pol. 7.16, Eth. Nic. 9.15.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.
ἐγκληματικός
from ἔγκλημα
ἐγκληματικός, ή, όν
- litigious, Arist.