ἐκκάω
ἐκκάω, Att. for ἐκκαίω.
ἐκ·κάω, v. ἐκκαίω.
1. uitbranden, wegbranden:
2. aansteken, doen ontvlammen:
3. abs. branden (van een slangenbeet).
ἐκκάω, att. = ἐκκαίω, z.B. Plat. Gorg. 473a.
1. uitbranden, wegbranden:
2. aansteken, doen ontvlammen:
3. abs. branden (van een slangenbeet).