ἐμπύριος
ἐμπύριος, belonging to the empyrean
- belonging to the empyrean, θεός (opp. αἰθέριος, ὑλαῖος) Procl. Theol. Plat. 4.39, cf. Iamb. Myst. 7.2, Lyd. Mens. 4.22.
1 ígneo, de fuego
op. αἰθέριος, ὑλαῖον
χιτῶνες
κόσμος
ἡγεμονίαν νοερὰν καὶ ἐμπύριον ἐπιδείκνυται
ἰδιότης
εἰς θυμὸν ἐμπύριον
ἐμπύριοι τιμωρίαι
castigos infernales
• subst. ὁ ἐ. el Empíreo la más alta esfera del universo que es fuego y luz, Aristid.Quint.87.26, tb.
τὸ ἐ.
2 adv. -ίως como fuego
ἐ., ἀερίως, ἐνυδρίως, χθονίως
ἡ ἐ. καθαρτικὴ ἰδιότης