ἐπακουστός
ἐπακουστός, to be listened to
ἐπᾰκου-στός, όν,
- to be listened to, Emp. 2.7.
- II to be obeyed, LXX 1 Es. 4.12.
ἐπακουστός, ός, όν [ᾰ] qu’on entend ou qu’on peut entendre, Empéd. (Plut. M. 17e).
Étym. vb. d’ἐπακούω.