ἐπιτροπαῖος
ἐπιτροπαῖος, delegated
ἐπιτροπ-αῖος, α, ον,
- entrusted to one, delegated, ἐ. λαβεῖν τὴν ἀρχήν Hdt. 3.142; ἐ. ἔχειν τὴν βασιληΐην Id. 4.147.
ἐπιτροπαῖος, α, ον, confié aux soins de qqn : ἐπιτροπαίη ἀρχή, Hdt. 3, 142, ou βασιληΐη, Hdt. 4, 147, pouvoir délégué ou régence.
Étym. ἐπιτροπή.
ἐπιτροπαῖος, überlassen, anvertraut, bes. vom Vormunde, ἐπιτροπαίην ἔχειν τὴν βασιληΐην Her. 4.147, 3.142, als Vormund des Königs die Herrschaft verwalten.
ἐπιτροπαῖος, α, ον
ἐπιτροπή
- delegated, Hdt.