ἔγκαιρος

1 oportuno, adecuado ὁ διορισμὸς ἔ. ἄν σοι γένοιτο Pl.Plt.282e, ἀπειλή τις ἂν τοιάδε εἴη μάλα ἔ. Pl.Lg.928a, op. μάτην en sup. μάτην οὖν περὶ θεοὺς ὁ πολύς ἐστι πόνος τοῖς ἀνοσίοις, τοῖσιν δὲ ὁσίοις ἐγκαιρότατος ἅπασιν Pl.Lg.717a, ἀμοιβαῖς ἐγκαίροις Gal.5.549, ἐγγίγνονται αἱ χάλαζαι, ὅταν γένηται τὸ ἔτος ἔγκαιρον Alex.Aphr.Pr.4.139, ὁ Ἥλιος ... διδάσκει ... ὅτε πλοΐζεσθαι ἔγκαιρον Them.Or.26.331a, τήνδε τοῦ ῥηθέντος ἐγκαίρου κανόνος συγχώρησιν ἐποιησάμεθα Iust.Nou.163.2, τὸν ὄγκον τῆς γαστρὸς τὸν ἔγκαιρον Sch.Opp.H.1.687

• neutr. como adv. ἐγκαιρότατα del modo más conveniente εἰ καὶ πάνυ φαίη τις ἐγκαιρότατα ἐκτετικέναι τοὺς σοὺς πατέρας Them.Or.9.120c.

2 adv. -ως oportunamente ἰσχυραὶ δυνάμεις σίτων ... ἐ. μὲν παραλαμβανομέναι μεγίστην ὠφέλειαν Erasistr.61, μήτε διὰ μέσου ἄτερ τοῦ καιροῦ λέγειν, ἀλλ' ἐ. Arist.Diu.16, τῆς Εἰλειθυίας ἐ. ἐφισταμένης τίκτει παιδίον Aristaenet.1.19.33, cf. 15.24.