ἔκτριψις
ἔκτριψις, violent friction
ἔκ-τριψις, εως, ἡ,
- violent friction, νεφῶν D.L. 2.9; πνεύματος Ruf. Onom. 228.
- II destruction, LXX Nu. 15.31.
1 roce violento
ἀστραπὰς ἔκτριψιν νεφῶν
que los relámpagos son un roce violento de las nubesπνεῦμα μὲν ..., θερμὸν ... τὴν ἔκτριψιν τοῦ πνεύματος
2 destrucción
ἐκτρίψει ἐκτριβήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη
ἔκτριψις, εως (ἡ) action de faire sortir par le frottement, action d’user, d’où destruction, DL. 2, 9 ; Spt. Num. 15, 31.
Étym. ἐκτρίβω.
ἔκτριψις, ἡ, das Herausreiben, Reiben, Sp.