ἠνεκής
ἠνεκής, bearing onwards
ἠνεκής, ές,
- bearing onwards, i.e. far-stretching, ἠνεκέεσσι τρίβοις Nic. Al. 592. Adv. -κέως continuously, without break, τὸ πάντων νόμιμον . . ἠ. τέταται Emp. 135.2: neut. ἠνεκές as Adv., Arat. 445, Call. Aet. 1.2.8 [Fr. 26.8 Pf.]; of Time, ἠνεκὲς αἰέν Emp. 17.35, cf. Nic. Al. 517, etc. (Found in early Ep. only in compds., such as διηνεκής.)
ἠνεκής, ής, ές, qui se continue, étendu, continu, Nic. Al. 605 ; neutre adv. ἠνεκές, d’une façon continue, Arat. 445 ; avec idée de temps, Call. fr. 138.
Étym. cf. ἠνεκέως, ἤνεγκον.
ἠνεκής, ές (*ΕΝΕΚΩ, ἐνεγκεῖν), weithin-, ausgedehnt, τρίβοι, Nic. Al. 605.
• ἠνεκές, adv ., lange, ib. 517 u. a.Sp.; – ἠνεκέως, Empedocl. bei Arist. rhet. 1.13, ἠν. τέταται, lang hin u. ununterbrochen.
• ἠνεκές, adv ., lange, ib. 517 u. a.Sp.; – ἠνεκέως, Empedocl. bei Arist. rhet. 1.13, ἠν. τέταται, lang hin u. ununterbrochen.