ὀτλέω
ὀτλέω, suffer, endure
ὀτλ-έω,
- suffer, endure, C. acc., Call. Fr. 274, A.R. 3.769, Lyc. 819, etc.: abs., A.R. 4.1227.
ὀτλέω-ῶ, souffrir, endurer, Anth. 5, 226 ; Lyc. 819.
Étym. ὄτλος.
ὀτλέω, leiden, erdulden, nur bei sp.D., wie Ap.Rh. 4.1227, Lycophr. 819, Maneth. 6.412 u. A.; VLL erkl. πονῶ, κακοπαθῶ.