ὀτοβέω
ὀτοβέω, sound loudly
ὀτοβ-έω,
- sound loudly, κοτύλαις A. Fr. 57.6 (anap.).
ὀτοβέω-ῶ :
1 intr. faire du bruit, Eschl. fr. 55 Dind. ||
2 tr. faire résonner, faire retentir, acc. Eschl. Pr. 574.
Étym. ὄτοβος.
ὀτοβέω, p. auch ὀττοβέω ; tosen, toben, lärmen, Hesych. erkl. θορυβέω ; ὁ δὲ χαλκοδέτοις κοτύλαις ὀτοβεῖ, Aesch. frg. 51 ; auch c. accus., κηρόπλαστος ὀτοβεῖ δόναξ ὑπνοδόταν νόμον, Prom. 574, u. einzeln bei Sp.