ὀτοτύζω
ὀτοτύζω, to wail aloud
ὀτοτύζω,
- cry ὀτοτοῖ, wail aloud, Ar. Pax 1011, Th. 1081, Schwyzer 323C 35 (Delph., iv B. C.): fut. ὀτοτύξομαι Ar. Lys. 520:—Pass., to be bewailed, ὀτοτύζεται . . A. Ch. 327 (lyr.).
ὀτοτύζω (f. -ύξομαι, ao. et pf. inus.) se lamenter, se plaindre, déplorer, Ar. Pax 1011, etc. ; au pass. être pleuré, Eschl. Ch. 329.
Étym. ὀτοτοῖ.
ὀτοτύζω, auch ὀττοτύζω, fut. ὀτοτύξεσθαι, Ar. Lys. 520, ὀτοτοῖ rufen, wehklagen, jammern ; absolut, Ar. Pax 976, Th. 1082 ; c. acc., dah. auch pass. ὀτοτύζεται ὁ θανών, Aesch. Ch. 324.
ὀτοτύζω
- to wail aloud, Ar.; fut. ὀτοτύξομαι, Ar.:—Pass. to be bewailed, Aesch.