ὀτλεύω
ὀτλεύω, to suffer, endure
ὀτλ-εύω, = sq. [ὀτλέω], A.R. 2.1008, Babr. 37.3.
ὀτλεύω, c. le suiv. A. Rh. 2, 1008 ; Babr. 37, 3.
ὀτλεύω, = ὀτλέω ; μόχθον, Babr. 37.3 ; καπνῷ κάματον βαρὺν ὀτλεύουσιν, Ap.Rh. 2.1008, Schol. ὑπομένουσιν.
ὀτλεύω,
fut. -σω
- to suffer, endure, Babr. from ὄτλος