ὁμωνυμία
ὁμωνυμία, a having the same name, identity, an equivocal word
ὁμωνῠμ-ία, ἡ,
- a having the same name, verbal identity, Epicur. Nat. 2.9, AP 6.100 (Crin.), Plu. Def.orac. 2.427e: pl., Str. 13.1.21.
- II fraudulent use of an identity of name, POxy. 257.44 (i A.D.), 1266.36 (i A.D.).
- III of words, equivocal sense, ambiguity, παρὰ τὴν ὁ. Arist. SE 165b30; καθʼ ὁμωνυμίαν equivocally, Id. APo. 85b11: pl., ταῖς -ίαις πλανῶνται Phld. Sign. 36.
- 2 an equivocal word, τῶν ὀνομάτων τῷ μὲν σοφιστῇ ὁμωνυμίαι χρήσιμοι . ., τῷ ποιητῇ δὲ συνωνυμίαι (q.v.) Arist. Rh. 1404b38.
ὁμωνυμία, ας (ἡ) [ῠ]
1 similitude de nom, Plut. M. 427 ||
2 sens ou mot équivoque, Arstt. Soph. el. 4, 5, etc. ; p. opp. à συνωνυμία, Arstt. Rhet. 3, 2, 7 ||
➳ Ion. -ίη, Anth. 7, 628.
Étym. ὁμώνυμος.
ὁμωνυμία, ἡ, Gleichnamigkeit ; Arist. Soph.Elench. 4.5 ; Plut. u. A. In Ep.adesp. 123 (VI.100 Crinag.) nehmen Einige auch einen nom. ὁμωνυμίας = ὁμώνυμος an.
ὁμωνυμία
ὁμωνῠμία, ἡ,
from ὁμώνῠμος
- a having the same name, identity, an equivocal word, Arist.