ὅμως

ὅμως, Conj. (from ὁμῶς, with changed accent),

• all the same, nevertheless, used to limit whole clauses, once in Hom. (unless it is read in Od. 11.565), Σαρπήδοντι δʼ ἄχος γένετο . ., ὅ. δʼ οὐ λήθετο χάρμης Il. 12.393; ὅ. πιθοῦ μοι S. OT 1064, cf. Ant. 519; κοὐκ ἐπίδηλος ὅ. and yet not so as to be observed, Thgn. 442; νῦν δὲ ὅ. θαρρῶ Pl. Smp. 193e, etc.: freq. strengthd. by other words, ἀλλʼ ὅ. but still, but for all that, Pi. P. 1.85, Ar. V. 1085, etc.; ὅ. μήν (Dor. μάν) Pi. P. 2.82, Pl. Plt. 297d; ὅ. μέντοι Id. Cri. 54d; ὅ. γε μήν Ar. Nu. 631, 822; ὅ. γε μέντοι Id. V. 1344, Ra. 61: used elliptically, πάντως μὲν οἴσεις οὐδὲν ὑγιές, ἀλλʼ ὅ. (sc. οἰστέον) Id. Ach. 956, cf. E. Hec. 843, Ba. 1027 (prob.).
• • II freq. in apodosi after καὶ εἰ (κεἰ) or καὶ ἐάν (κἄν), κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δʼ ὅ. S. Ant. 234, cf. A. Ch. 933; but ὅ., though it belongs in sense to the apodosis, is freq. closely attached to the protasis, μέμνησʼ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθʼ ὅ., i.e. κεἰ θ. ἐστι, ὅμως μέμνησο, ib. 115; λέξον . ., κεἰ στένεις ὅ., i.e. κεἰ στένεις, ὅ. λέξον, Id. Pers. 295; κἂν ἄποπτος ᾖς ὅ., φώνημʼ ἀκούω S. Aj. 15: sts. it even stands in the protasis, ἐρημία με, κεἰ δίκαιʼ ὅ. λέγω, σμικρὸν τίθησι Id. OC 957; ἐγὼ μὲν εἴην, κεἰ πέφυχʼ ὅ. λάτρις, ἐν τοῖσι γενναίοισιν ἠριθμημένος E. Hel. 728.
  • • 2 the protasis is freq. replaced by a part., ὕστεροι ἀπικόμενοι ἱμείροντο ὅ. Hdt. 6.120; κλῦθί μου νοσῶν ὅ. (i. e. εἰ νοσεῖς ὅ. κλῦθι) S. Tr. 1115: strengthd., πιθοῦ, καίπερ οὐ στέργων ὅ. A. Th. 712; ἱκνοῦμαι, καὶ γυνή περ οὖσʼ ὅ. E. Or. 680; τάδʼ ἔρδω, καὶ τύραννος ὢν ὅ. S. OC 851; ἐρήσομαι δέ, καὶ κακῶς πάσχουσʼ ὅ. E. Med. 280: sts. it precedes, τόλμα . ., ὅ. ἄτλητα πεπονθώς, for καίπερ πεπονθώς, ὅ. τόλμα, Thgn. 1029: in Prose, οἱ δὲ . . ὅ. ταῦτα πυνθανόμενοι ἀρρώδεον Hdt. 8.74; οἱ τετρακόσιοι . . ὅ. καὶ τεθορυβημένοι ξυνελέγοντο Th. 8.93, cf. Hdt. 5.63, X. Cyr. 8.2.21: exceptionally, ἡ ἰσομοιρία τῶν κακῶν, ἔχουσά τινα ὅμως . . κούφισιν, οὐδʼ ὧς ῥᾳδία ἐδοξάζετο Th. 7.75.
    • 3 where the protasis does not contain a verb, ἀπάλαμόν περ ὅ. (v.l. ὁμῶς) ἐπὶ ἔργον ἐγείρει Hes. Op. 20; βαρέα δʼ οὖν ὅ. φράσον A. Th. 810; κόλακι, δεινῷ θηρίῳ, ὅ. ἐπέμειξεν ἡ φύσις ἡδονήν Pl. Phdr. 240b.
  • III used to break off a speech, however . ., A. Eu. 74; to refer to something previously said or to the general situation, after all, in spite of all, Th. 1.105, 3.28, 80, 7.1.

ὅμως, eigtl., wie unser gleichwohl, ein Wort mit ὁμῶς, dennoch, dessenungeachtet ; ὅμως δʼ οὐ λήθετο χάρμης, Il. 12.393, dennoch nicht ; ἀλλʼ ὅμως, κρέσσων γὰρ οἰκτιρμοῦ φθόνος, μὴ παρίει καλά, Pind. P. 1.85, öfter ; ὅμως δὲ φεῦγε, Aesch. Eum. 74, öfter ; ὅμως δὲ τλῆθι, Soph. Phil. 473 ; πόλιν εἰ καὶ μὴ βλέπεις, φρονεῖς δʼ ὅμως, οἵᾳ νόσῳ ξύνεστιν, O.R. 302 ; ὅμως καὶ ξεινίους σφι ἐόντας, Her. 5.63 ; πάνυ μὲν οὐκ ἤθελεν ὅμως δὲ ἠναγκάσθη ὁμολογῆσαι, Plat. Prot. 338e, öfter. – Bes. ist das Nachsetzen des Wortes zu merken, λέξον καταστάς, κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως, Aesch. Pers. 287, μέμνησʼ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖος ἔσθʼ ὅμως, Ch. 113, vgl. Spt. 694, Pers. 826 ; ὡς εὐμαθές σου κἂν ἄποπτος ᾖς ὅμως, φώνημʼ ἀκούω, Soph. Aj. 15, vgl. O.C. 961 ; bes. bei Partizipien, κλῦθί μου νοσῶν ὅμως, Tr. 1105, d.i. καίπερ νοσῶν, ὅμως κλῦθι ; vgl. ὑφʼ ὧν ἐγὼ ταχθεὶς τάδʼ ἔρδω καὶ τύραννος ὢν ὅμως, O.C. 755 ; Xen. An. 1.8.23, 3.1.10 ; οἱ μὲν πρῶτοι ὅμως τρόπῳ τινὶ ἐστρατοπεδεύσαντο, 2.2.17, wozu man aus dem Vorigen ergänzen muß, »obwohl Alles geplündert war« ; zu welcher Stelle Krüger Her. 1.83 Thuc. 5.61, 6.70 Plut. Pericl. 34 vergleicht ; γιγνώσκοντες, ὅτι πονηρά ἐστιν, ὅμως αὐτὰ πράττειν, Plat. Prot. 353c ; auch dem Partizip voranstehend, Rep. VI.445d. – Verstärkt ὅμως γε μήν, ὅμως γε μέντοι, Ar. Nub. 621, Ran. 61 u. öfter, wie Plat. Polit. 297d, Crit. 54d.

ὅμως

[ὁμός.]

All the same, nevertheless: ὅμως δʼ οὐ λήθετο χάρμης Il. 12.393. Cf. Od. 11.565.

ὅμως

• 1none the less ὅμως δὲ O. 10.9 [ὅμως ὦν (ὁμοίως Leutsch e Σ.) O. 11.10] ἀλλʼ ὅμως P. 1.85 ὅμως μὰν P. 2.82 “τραχεῖαν ἑρπόντων πρὸς ἔπιβδαν ὅμως” P. 4.140 καὶ γὰρ αὐτὰ ποσσὶν ἄπεπλος ὀρούσαισʼ ἀπὸ στρωμνᾶς ὅμως ἄμυνεν ὕβριν κνωδάλων N. 1.50 ἀλλʼ ὅμως εὔχορδον ἔγειρε λύραν N. 10.21 ἀλλʼ ὅμως καύχαμα κατάβρεχε σιγᾷ I. 5.51 ]δʼ ὅμως ε[ fr. 169. 33. καὶ πολυκλείταν περ ἐοῖσαν ὅμως Θήβαν ἔτι μᾶλλον ἐπασκήσει fr. 194. 4.

ὅμως (ὁμός): yet, Il. 12.393†.

ὅμως Conj. from ὁμός but with changed accent

• • Iall the same, nevertheless, notwithstanding, still, Lat. tamen, Il., Soph., etc.:—often strengthened by other words, ἀλλʼ ὅμως, Lat. attamen, but still, but for all that, Ar., etc.; ὅμως μήν, ὅμως μέντοι Plat.; ὅμως γε μήν, ὅμως γε μέντοι Ar.:—used elliptically, οἴσεις οὐδὲν ὑγιές, ἀλλʼ ὅμως (sc. οἰστέον) Ar.
  • IIin apodosis after καί εἰ or καὶ ἐάν, as tamen after etsi or quamquam, κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δʼ ὅμως even if I shall say nothing plainly, yet I will speak, Soph.;—so, κλῦθί μου νοσῶν ὅμως (i. e. εἰ νοσεῖς, ὅμως κλῦθι), Soph.
  • IIIto limit single words, Lat. quamvis, ἀπάλαμόν περ ὅμως helpless though he be, Hes., etc.