ὑπερβασίη
ὑπερβασίη, transgression, violence
ὑπερβασίη
-ης, ἡ
[ὑπερβαίνω.]
- 1
A trespass, wrong, offence : ἵνʼ ὑπερβασίας ἀποτίσῃ Od. 22.168. Cf. Il. 23.589.
- 2
Transgression, wrongdoing, evil conduct : τίσασθαι μνηστῆρας ὑπερβασίης Od. 3.206. Cf. Il. 3.107, Il. 16.18 : Od. 13.193=Od. 22.64.
- 1
ὑπερβασίη : transgression, violence.