Ὠαρίων
Ὠᾰρίων, Ὠᾰριώνειος, v. sub Ὠρίων.
Ὠαρίων, ωνος (ὁ) [ᾰ] c. Ὠρίων, Pd. N. 2, 11, fr. 72 Bgk ; Corinn. fr. 2 Bgk ; Call. Cer. 265, etc.
Ὠαρίων son of Hyrieus; a hunter and constellation.
- 1ἔστι δʼ ἐοικὸς ὀρειᾶν γε Πελειάδων μὴ τηλόθεν ωαρίωνα νεῖσθαι N. 2.12 ἀλόχῳ ποτὲ θωραχθεὶς ἔπεχʼ ἀλλοτρίᾳ ὠαρίων (sc. Meropae, Oenopionis filiae, vel potius uxori, Snell) fr. 72. testt., (cf. Schr., [1921], 470ff.) Hyginus, Astron., 2. 34, Aristomachus (Antimachus coni. Schr.) autem dicit quendam Hyriea fuisse Thebis, Pindarus autem in insula Chio etc. = test. ad fr. 72. Strabo, 9. 2. 12, καὶ ἡ Ὑρία δὲ τῆς Ταναγραίας νῦν ἐστι πρότερον δὲ τῆς Θηβαίδος· ὅπου ὁ Ὑριεὺς μεμύθευται καὶ ἡ τοῦ ὠρίωνος γένεσις ἥν φησι Πίνδαρος ἐν τοῖς διθυράμβοις fr. 73. v. testt., s. v. Πληϊόνα, Πελειάδες.