ᾤα
ᾤα, sheepskin; border, fringe, edge
ᾤα (A), ἡ,
- = μηλωτή, sheepskin, Hermipp. 57 (anap.), cf. Poll. 10.181, Hsch.; στέγασμα, εἴ τι βόλεστε, ἀποπέμψαι ἢ ὤας ἢ διφθέρας ὡς εὐτελεστάτας καὶ μὴ σισυρωτάς SIG 1259 (Athens, iv B. C.).
- 2 garment of this material, a sort of drawers or apron, used by bathers, περιζωσάμενος ᾤαν λουτρίδα, κατάδεσμον ἥβης Theopomp.Com. 37; ᾤαν λούμενος (Bentl. for λουμένῳ) προζώννυται Pherecr. 62; worn at certain sacred rites, Hermipp. 53 (anap.).
- II = ὄα (B).1, border or fringe of a garment, = τὸ κράσπεδον τοῦ ἱματίου, Ar. ap. Lex.Mess. p.411 (σὺν τῷ ῑ, but Phot. and Eust. cite (Fr. 228) the same play for ὀαὶ τῶν ἱματίων) ; τὴν ᾤαν τοῦ ἐνδύματος LXX Ps. 132(133).2, cf. Gal. 18(1).776, dub. cj. in Aen.Tact. 31.23 (bis); ᾤαν ἔχον κύκλῳ τοῦ περιστομίου, ἔργον ὑφάντου, ἵνα μὴ ῥαγῇ LXX Ex. 28.28, cf. 36.31; Eust. speaks of the χρυσῆ ᾤα of Odysseus, 1828.53.
- 2 generally, edge, ἐς τὰν ἄνω ὠίαν τᾶς πέτρας GDI 5075.59 (Crete); ἡ ὤα τοῦ ἄντρου τῆς μεγάλης πέτρας ἦν τὸ μεσαίτατον Longus 1.4; τὰν βωίαν (i. e. ϝωίαν) Ὀρυκόππαν GDI 5024A 24 (Crete); στεφάνυσι [δέ] ἑκατʼ ὤιαν ἐκόσμιον summit, dub. in Corinn. Supp. 1.26.—Gramm. vary in spelling, ὄα Poll. 7.62, Hdn.Gr. 2.271; ὄα and ᾤα Hsch.; ᾦα Theognost. Can. 106; ὦα Eust. (v. supr.), quoting Ael.Dion. Fr. 266 (whose lexicon gave both ὄα and ᾦα) and an anonymous lexicon which gave ὀαὶ ἱματίων (ὀξυτόνως καὶ συνεσταλμένως, = Ar. Fr. 228): SIG 1259 (v. supr.) is by a half-educated writer: Eust. considers ᾤα to be contr. from οἰέη or ὀΐα, 877.53, 1828.51.
ᾤα ou ὤα, ας (ἡ)
I peau de brebis avec sa toison, Poll. 10, 181 ; d’où :
1 caleçon de bain pour les femmes, Phérécr. et Thpp. com. (Poll. 10, 181) ||
2 couverture de soldat, Hermipp. (Poll. 7, 62, 10, 181) ||
II p. suite, frange ou bordure d’un vêtement, Spt. Ps. 132, 2 ; extrémité ou bord, en gén. : bord de la mer, Mosch. 2, 123 ; bord d’une grotte, Lgs 1, 4.
Étym. ὄϊς.
ᾤα, ἡ, auch ὤα geschrieben, von ὄϊς,
1) ein Schaffell mit der Wolle, ein Schafpelz ; Pherecrat. u. Theopomp. com. bei Poll. 10.181, der erkl. τὸ δέρμα, ᾧ ὑποζώννυνται αἱ γυναῖκες λουόμεναι ἢ οἱ λούοντες αὐτάς, ᾤαν λουτρίδα ἔξεστι καλεῖν. Auch ein Soldatenpelz, Hermipp. ibid.
2) der obere, auch der untere Rand eines Kleides, der Saum, wahrscheinlich weil er ursprünglich gew. einen Vorstoß von Schaffell hatte, ὄφρα κεν ᾤην δεύοι ἐφελκομένην ἁλὸς ὕδωρ Mosch. 2.123, l.d.
1) ein Schaffell mit der Wolle, ein Schafpelz ; Pherecrat. u. Theopomp. com. bei Poll. 10.181, der erkl. τὸ δέρμα, ᾧ ὑποζώννυνται αἱ γυναῖκες λουόμεναι ἢ οἱ λούοντες αὐτάς, ᾤαν λουτρίδα ἔξεστι καλεῖν. Auch ein Soldatenpelz, Hermipp. ibid.
2) der obere, auch der untere Rand eines Kleides, der Saum, wahrscheinlich weil er ursprünglich gew. einen Vorstoß von Schaffell hatte, ὄφρα κεν ᾤην δεύοι ἐφελκομένην ἁλὸς ὕδωρ Mosch. 2.123, l.d.