ᾠοτοκία
ᾠοτοκία, laying of eggs
ᾠοτοκ-ία, ἡ,
- laying of eggs, Arist. HA 538a7, GA 728b7; πρὸ τῆς ᾠ. before they lay their eggs, Plu. QConv. 2.637f: pl., Hld. 9.22, Gp. 14.7.9.
ᾠοτοκία, ας (ἡ) faculté de pondre, ponte, Arstt. H.A. 4, 11, 5 ; G.A. 1, 20, 11 ; Plut. M. 637f ; au plur. Hld. 9, 22 ; Geop. 14, 7, 9.
Étym. ᾠοτόκος.