ῥάκιον
ῥάκιον, a rag
ῥάκ-ιον, τό, Dim. of ῥάκος, mostly in pl.,
- rags, Ar. Ach. 412, V. 128, al.: in sg., ῥάκιόν τι τοῦ παλαιοῦ δράματος Id. Ach. 415; of a tattered flag, Them. Or. 16.210b. [ῥᾱκ- in BCH 51.326 (Athens), pl.]
ῥάκιον, ου (τὸ) [ᾰ] loque, haillon ; d’ord. au plur. Ar. Vesp. 128, etc. ; fig. au sg. Ar. Ach. 415.
Étym. dim. de ῥάκος.
ῥάκιον, τό, dim. von ῥάκος ; Ar. Ach. 387, Vesp. 128 u. öfter ; Luc. D.Mort. 1.2, Gall. 26 u. a.Sp.
ῥάκιον
ῥάκιον (ᾰ), ου, τό,
Dim. of ῥάκος
- a rag, in pl. rags, Ar.