ῥακίς

ῥακίς, pl. ῥακῖδες,

• = ὀρόδαμνοι, κλάδοι, Hsch.
• • II ῥάκις, perh. Ion. for ῥάχις, Herod. 3.50.

ῥακίς, [ᾱ], ῖδος, ἡ, = ῥάδιξ, bei Nic. Ther. 533, περὶ ῥακῖδας ἀέξει, als v.l.