ῥακτός
ῥακτός, broken, rugged
ῥακ-τός, ή, όν,
- broken, rugged, βούσταθμα Lyc. 92.
- II Subst. -τός, ὁ, ravine, Hsch.
ῥακτός, ή, όν, rocailleux, raboteux, Lyc. 92.
Étym. vb. de ῥάσσω.
ῥακτός, abgerissen, abschüssig, jäh, schroff, ῥακτῶν βουστάθμων, Lycophr. 92, erkl. der Schol. τραχέων.