βασκαίνω
βασκαίνω, to slander, malign, belie, disparage
Could not find βασκαινόντων in Logeion dictionaries.
βασκαινόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of βασκαίνω
- bewitch by the evil eye, etc., Arist. l.c., LXX De. 28.56: metaph., Ep.Gal. 3.1; ἐβάσκηνε πάντα . . τύχη Hdn. 2.4.5:—Pass., ὡς μὴ βασκανθῶσι Arist. Fr. 347; ὡς μὴ βασκανθῶ τρὶς ἔπτυσα Theoc. 6.39.
- II c. acc., malign, disparage, Pherecr. 174, D. 8.19; ἄν τι δύσκολον συμβαίνῃ τοῦτο βασκαίνει Id. 18.189; εἰσίν τινες . . οὓ τὸ βασκαίνειν τπέφει Dionys.Com. 11:—Pass., ὑπὸ τῶν ἀντιτέχνων βασκανθῆναι Str. 14.2.7.
- 2 c. dat., envy, grudge, D. 20.24, etc.; τινί τινος grudge one a thing, D.Chr. 78.37, Philostr. VA 6.12; τινὶ ἐπί τινι D.Chr. 78.25: abs., Luc. Nav. 17: τινός keep to oneself, Id. Philops. 35.
- 3 c. acc. et inf., μὴ βασκήνας γελάσαι καὶ ἄλλον Ael. VH 14.20.
1 echar mal de ojo c. ac., gener. de pers.
νιν
ἵνα μὴ βασκάνῃς με
αὑτὸν βάσκαινεν ... ἀνήρ
un hombre se echó mal de ojo a sí mismo
• dar mal agüero
ὁ (ἅρπασος) βασκα[ί]νει πύργον ἐ[γειρόμεν]ον
• abs.
ἐγὼ δὲ καὶ ὑπονοῶ τὸν μᾶλλον βασκήναντα
• en v. pas. ser objeto de mal de ojo
ὡς μὴ βασκανθῶσι
ὡς μὴ βασκανθῶ δέ, τρίς εἰς ἐμὸν ἔπτυσα κόλπον
• fig. fascinar, hechizar c. ac. de pers.
τίς ὑμᾶς ἐβάσκανεν;
τὰ δὲ τῆς ψυχῆς, ὧν ἐστι καὶ τὸ βασκαίνειν
2 mirar con malos ojos, mirar con envidia, envidiar c. dat. de pers.
τούτῳ
οἱ γοῦν Σκιπίωνι βασκαίνοντες
• c. dat. de pers. y gen. de abstr. envidiar a alguien por algo
βασκαίνων αὐτοῖς τῆς τρυφῆς
οἱ βασκαίνοντες ἡμῖν τῆς φιλίας
βασκήναντες αὐτῷ τῆς εὐτυχίας
• c. dat. de pers. y ἐπί c. dat.
βασκαίνειν ἐπ' αὐτῷ τοῖς ἔχουσιν (τὸν ἔπαινον)
• c. giro prep.
μὴ καὶ βασκαίνειν ἐν ταῖς κοιναῖς εὐτυχίαις δοκῶ
• c. ac. de pers.
οὐδέποτε ἐβασκάνατε οὐδένα
βασκανεῖ τῷ ὀφθαλμῷ αὐτῆς τὸν ἄνδρα
mirará con malos ojos al marido
• c. ac. de cosa
ἐβάσκηνε πάντα ... τύχη
• c. inf. y ac.
μὴ βασκήνας διὰ φιλανθρωπίαν γελάσαι καὶ ἄλλον
• abs.
Μοῖρ' ἕλε βασκήνασ'
en un epitafio
• fig. escatimar, negar c. dat. de pers. y gen. de abstr.
σοὶ μὲν οὐδενὸς ἂν ... βασκήναιμι ἐγὼ λόγου
ni una sola palabra te escatimaría
3 criticar, calumniar c. ac. de abstr.
ἄν τι δύσκολον συμβῇ, τοῦτο βασκαίνει
βασκαίνειν τὰ τῶν ἄλλων
• c. ac. de pers.
δύναμιν ... ταύτην βασκαίνειν
criticar este ejércitoβασκαίνειν γὰρ εἰώθασί με
• en v. pas.
ὑπὸ τῶν ἀντιτέχνων βασκανθῆναι
• abs.
εἰσίν τινες νῦν οὗς τὸ βασκαίνειν τρέφει
hay ahora algunos a los que alimenta el calumniar
• fig. ofender
ὁ λαγώς με βασκαίνει τεθνηκώς
la liebre al morir me ofende
1. beheksen (door middel van het boze oog):
2. belasteren:
3. met afgunst bekijken, benijden, misgunnen:
1) Einem Uebles nachreden, verläumden, τινά Dem. 8.19, 18.189 ; DS. 4.6 ; VLL μέμφεται, αἰτιᾶται ; häufig bei Sp.
2) Einem Uebles anreden, ihn beschreien, beheren, τινά, vgl. bes. Arist. Probl. 34.20 ; ὡς μὴ βασκανθῶ Theocr. 6.39 ; Plut. Sympos. V.7. Die Alten leiten es fälschlich von φάεσι καίνω ab, weil man bes. den bösen Blick als Mittel des Beherens fürchtete. Ueberh.
3) beneiden, τινί Dem. 20.24 ; Sp. τινί τινος, ἐπί τινι, Luc. Navig. 17 ; τινός Philops. 35.
- Ic. acc. to slander, malign, belie, disparage, Dem.
- 2c. dat. to envy, grudge, Dem.
- IIto bewitch, by means of spells: Pass., ὡς μὴ βασκανθῶ (aor1 subj.) that I be not bewitched, Theocr.