Logeion | βάσκανος

βάσκ-ᾰνος, ὁ,

one who bewitches, sorcerer, as a term of abuse, D. 21.209, Men. Pk. 279, Str. 14.2.7; β. καὶ φθοροποιός St.Byz. s.v. Θίβα.
- - 2 slanderer, D. 18.132, Vett.Val. 358.5.
- II Adj. βάσκανος, ον, slanderous, malicious, Ar. Eq. 103, Pl. 571; ὁ συκοφάντης πανταχόθεν βάσκανον D. 18.242, cf. Str. 14.1.22; δύσκολος καὶ β. Plu. Fab. 26; β. πρᾶγμα . . ποιοῦντες D. 18.317; β. ἔσσʼ, Ἀΐδα Erinna 6.3; κώμων β. ἐστι λίθος AP 9.756 (Aemil.); μʼ ὁ β. ἥρπασε δαίμων Epigr.Gr. 345; freq. in sepulchral inscriptions, IG 14.1362, etc.: Sup. -ώτατος Com.Adesp. 359. Adv. -νως J. AJ 11.4.9, Porph. VP 53.
- - 2 β. ὀφθαλμός evil eye, Plu. QConv. 2.680c, cf. Alciphr. 1.15.

I

1 maligno, de mal agüero ὀφθαλμός Plu.2.680c, prov. δυσμενὴς καὶ β. ὁ τῶν γειτόνων ὀφθαλμός Alciphr.1.18

• de pers. οὓς οἱ μὲν βασκάνους φασί ref. los telquines, Str.14.2.7.

2 envidioso de pers. βάσκανον ὄντα καὶ συκοφάντην Artem.Eph.Geog.126, (Καΐν) β. πρῶτος Cyr.H.Catech.2.7, cf. M.Ant.2.1, Aristid.Or.50.69, Ἔρως Aristaenet.2.8.6, ἐρινύς D.H.9.45, τύχη Plu.2.254e, δαίμων Fauorin.Fr.18, Philostr.Her.14.3, frecuente en epigr. e inscr. funerarias β. ἔσσ', Ἀΐδα AP 7.712 (Erinn.), δαίμων IApameia 28.1 (I/II d.C.), Bithynische St.3.14.4 (imper.), IUrb.Rom.1148.3 (I/II d.C.), fig. β. ἐστι λίθος AP 9.756 (Aemil).

3 maldiciente, calumniador σφόδρα β. οὖσα siendo (tú) muy maldiciente Ar.Pl.571, ὁ συκοφάντης ἀεὶ καὶ πανταχόθεν βάσκανον καὶ φιλαίτιον el sicofanta es siempre y por doquier maldiciente y buscapleitos D.18.242, ἀστεισμοῦ λόγον παρέδωκε τοῖς βασκάνοις Philostr.VS 577.

4 malicioso, malvado de pers. ἄνθρωπε βασκανώτατε Com.Adesp.359, δύσκολος ἀνὴρ καὶ β. Plu.Fab.26, ὁ φαῦλος Ph.2.4, ὑπό τινων βασκάνων ἀνθρώπων Melit.Fr.1.3, op. ἀγαθὸς καὶ δίκαιος Vett.Val.10.14.

II subst. ὁ, ἡ β.

1 hechicero, que practica el mal de ojo Aristaenet.1.25.29, Suppl.Mag.6.9.

2 el calumniador Ar.Eq.103, ὁ β. οὗτος el calumniador ese D.18.132.

3 truhán, sinvergüenza, malvado τὸν δὲ βάσκανον, τὸν δ' ὄλεθρον, τοῦτον δ' ὑβρίζειν ¡que ese truhán, que ese miserable, que ése cometa ultrajes! D.21.209, cf. Men.Pc.529, ὁ ὀφθαλμός τοῦ βασκάνου el ojo del malvado, e.e. el mal de ojo, SB 6295.3, cf. 12222.5 (III/IV d.C.).

III adv. -ως

1 por envidia, envidiosamente οἱ δὲ Σαμαρεῖς ἀπεχθῶς πρὸς αὐτοὺς καὶ β. διακείμενοι I.AI 11.114, cf. Eun.VS 455.

2 maldicientemente ὑπὸ τῶν β. ὕστερον συκοφαντούντων Porph.VP 53.

3 maliciosamente οἱ δὲ β. ταῦτα ξυνθέντες Philostr.VA 7.35.
•Se rel. gener. c. lat. fascinus deriv. de fascis y a su vez c. gr. βασκευταί y βάσκιοι q.u., suponiendo un origen trac. o ilir. de todo el grupo.

βάσκανος, ος, ον [κᾰ]

1 qui regarde d’un mauvais œil, qui jette un sort, Plut. Qu. conv. 5, 7, 1 ; Alciphr. 1, 15 ; d’où subst. ὁ β. sorcier, Dém. 582, 1 ; joint à γόης, Str. 654 ; à τελχίς, Syn. 570 ||

2 p. suite, curieux, jaloux, Ar. Eq. 103 ; Pl. 571 ; Dém. 307, 20 ; en parl. de choses, Dém. 320, 24 ||

3 p. ext. dénigrant, médisant, calomniateur, méchant, Dém. 271, 10 ; joint à συκοφάντης, Str. 640 ; à δύσκολος, Plut. Fab. 26 ; à πικρός, Phil. 1, 429 ; Man. 5, 102, etc. ; en parl. de choses, Anth. 9, 756 (cf. 9, 544) ||

Sup. βασκανώτατος, Com. (Plut. M. 469b ; 515d ; cf. Com. fr. 4, 671 Mein.).

Étym. p.-ê. emprunt à un substrat pré-indo-europ.

βάσκανος -ον
1. adj. kwaadwillend, kwaadaardig: σφόδρα β. οὖσα al ben je zeer kwaadwillend Aristoph. Pl. 571; βάσκανον πρᾶγμα vileine praktijk Dem. 18.317; afgunstig: βάσκανος ἔσσ’, Ἀίδα je bent afgunstig, Hades AP 7.712.3.
2. subst. kwaadspreker: ὁ βάσκανος οὗτος die kwaadspreker Dem. 18.132; οἷοι γάρ εἰσ’ οἱ βάσκανοι hoe vreselijk zijn toch die kwaadsprekers Men. Peric. 529.

βάσκανος, ον (βασκαίνω), Böses nachredend, verläumderisch, neidisch, Ar. Eq. 103, Plut. 571 ; Plat. Ax. 369a ; öfter bei Dem., βάσκ. δὲ καὶ πικρὸν καὶ κακόηθες οὐδέν ἐστι πολίτευμα ἐμόν 18.108 ; vgl. πονηρὸν ὁ συκοφάντης καὶ βάσκανον καὶ φιλαίτιον 18.242 ; oft Anth., ᾍδης Erinn. 3 (VII.712); μίτος μοιρῶν Ep.adesp. 582 (APP 271); δαίμων ad. 656 (VII.328). Der superl. in einer Dichterstelle bei Plut. Tranquillit. 8. Als subst., Verläumder, Klätscher, Dem. 18.132 ; καὶ συκοφάντης Strab. XIV p. 640. Bes. der behert, beschreit, Plut. Sympos. 5.7 ; die Hexe, Rufin. 38 (V.28).

brujo, hechicero

διαφυλάσσων ... ἀπὸ παντὸς κακοῦ καὶ μήνιος θεῶν καὶ δαιμόνων καὶ ἀπὸ βασκάνων πάντων
protegiendo de todo mal y de la cólera de dioses, démones y de todos los brujos SM 6 9

βάσκανος deriv. uncertain

- Islanderous, envious, malignant, Ar., Dem.
- IIas Subst. a slanderer, Dem.
- - 2a sorcerer, Dem.

Menu

Word wheel

βάσκανος

Saved

Recent