διασήπω
διασήπω, cause to putrefy
Could not find διασαπεὶς in Logeion dictionaries.
διασαπεὶς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of διασήπω
- cause to putrefy, χρῶτα Str. 15.1.37, cf. Dsc. 2.173, Gal. 18(2).455; τοῦ κακοῦ -σήψαντος τὰ οὖλα Ael. NA 9.62:—freq. in Pass., with pf. διασέσηπα, putrefy, Thphr. HP 5.7.5, Luc. Luct. 18; διασαπεὶς τὸν πόδα Id. Alex. 59.
1 intr., en aor. en -η, perf. y v. med.-pas. corromperse, pudrirse
ἢν δέ σοι τὸ ὠμόλινον διασαπῇ
(πίτυς)
ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τὴν ἀσπίδα διασεσηπυῖαν
τῶν ὀφθαλμῶν διασαπέντων
ὀσμὴ ... διασεσηπός
olor a corrupciónτὰ ἄκρα
τὸ ὕγρον
σχοινίον
διασαπεὶς τὸν πόδα
2 tr., en los demás temas y v. act. corromper, pudrir
τὸν χρῶτα
τὰ οὖλα
αὐτά (τὰ ὀστᾶ)
τὰ ἐν βάθει ἀγγεῖα
• fig. c. ac. de pers. arruinar, destruir
με
1. met acc., causat. doen verrotten.
2. med.-pass., intrans. verrotten.
- Act., cause to putrefy, decay; mid. to putrefy, decay, Luc.