Logeion | διελαύνω

διελαύνω, Att. fut. διελῶ: aor. 1 διήλᾰσα:—

drive through or across, τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους Il. 10.564, cf. 12.120, E. Supp. 676.
- - - b ἥδε σʼ ἡμέρα διήλασε has brought you to the end (sc. of servitude), Id. Heracl. 788.
  - 2 thrust through, λαπάρης δὲ διήλασε χάλκεον ἔγχος Il. 16.318, cf. 13.161; νεκροῦ παρὰ τὴν ἄκανθαν ξύλον . . δ. Hdt. 4.72.
  - 3 δ. τινὰ λόγχῃ thrust one through with a lance, Plu. Marc. 29, cf. Luc. DMort. 22[27].4 (Pass.).
- II intr., ride through, X. An. 1.5.12, etc.; charge through, ib. 1.10.7, al.: c. acc. cogn., δ. ὁδόν Id. Cyr. 4.4.4.
- III Pass., to be driven through, IG 1(2).81.12.
- - 2 dart through, of a shooting pain, Aret. SA 2.7.
  - 3 to be distributed, of the branches of an artery, ib. 2.1.
- IV Med., διηλάσω· διηγήσω, διῆλθες, Hsch.

I ref. anim.

1 conducir, hacer pasar a través de, hacer cruzar c. gen. de ext. τάφροιο διήλασε ... ἵππους pasó los caballos al otro lado del foso, Il.10.564, πέραν ... διελάσαντες ἀλλήλων ὄχους E.Supp.676, sin gen. τῇ ῥ' ἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν allá pues condujo su carro y sus caballos, Il.12.120, en v. pas. hίνα μ hάμαχσαι διελαύννται para que los carros no sean llevados al otro lado (del puente) IG 1³.79.12 (V a.C.), πρόβατα ... διελαυνόμενα IG 5(2).3.16 (Tegea IV a.C.)

• abs., quizá como aclamación en un estadio διελάσῃς ¡conduce!, ¡adelante!, Didyma 50.1A.62 (imper.)

• fig., c. ac. de pers. ἥδε σ' ἡμέρα †διήλασεν† este día te ha conducido más allá (de la esclavitud), E.Heracl.788.

2 c. ac. de ext. recorrer o atravesar esp. conduciendo o montando anim., frec. atravesar a caballo πολλὰ δ' ὅρη ... καὶ πεδί' διήλασε h.Merc.96, τὸν ἱππόδρομον X.Eq.Mag.3.11, ἐπυνθάνετο ἤδη αὐτῶν καὶ ὁπόσην ὁδὸν διήλασαν y ya les preguntó qué distancia habían recorrido a caballo X.Cyr.4.4.4, c. otras constr.: c. διά y gen. ἑκατέρας διελαύνειν τὰς φυλὰς δι' ἀλλήλων X.Eq.Mag.3.11, c. κατά y ac. κατὰ τοὺς Ἕλληνας πελταστάς X.An.1.10.7, c. ἐν y dat. ἐν κνημοῖσι διήλασε θῆρας ἐναίρων h.Pan.13

• abs. desfilar a caballo, X.Eq.Mag.3.6, c. ac. int. τὴν ἄλλην (διέλασιν) ... σχέδην ... δ. hacer el resto del desfile al paso X.Eq.Mag.3.4

• tb. en v. med. διηλάσω· διῆλθες Hsch.

3 fig. llegar, alcanzar τοσοῦτον ... διήλαυνεν ἀτοπίας ἡ ... θέα Eus.VC 2.61.5.

II ref. a la lucha cuerpo a cuerpo

1 c. ac. de armas y gen. de pers. o partes del cuerpo clavar hasta atravesar, atravesar con λαπάρης ... διήλασε ... ἔγχος le atravesó el costado con la lanza, Il.16.318, cf. 13.161, ἐπεὰν νεκροῦ ἑκάστου ... ξύλον ὀρθὸν διελάσωσι Hdt.4.72, λαιμοῖο διήλασε ... ἆορ Q.S.13.203, cf. 4.177, c. εἰς y ac. διήλασε ... ἔγχος ἐς κραδίην le clavó la lanza en el corazón Q.S.2.258

• en v. med. clavarse de un dolor agudo ἡ ὀδύνη ἐπὶ [τὰ] δεξιὰ διεληλαμένη, ὡς δοκέειν ὀξὺ βέλος ἐγκέεσθαι Aret.SA 2.7.3.

2 c. ac. de pers., su cuerpo o su armadura y dat. de armas atravesar, traspasar τὸν πατέρα ... διελαύνει τῷ ξίφει le atraviesa el cuerpo a su padre con la espada I.BI 2.475, Μάρκελλον δέ τις λόγχῃ πλατείᾳ διὰ τῶν πλευρῶν διήλασεν Plu.Marc.29, cf. Luc.DMort.12.3, DMeretr.13.3, ἐγχειριδίῳ ... μαζόν Hld.5.32.2, διὰ ... πλατὺν ἤλασεν ὦμον αἰχμῇ Q.S.10.149, cf. 13.441, en v. pas. λόγχῃ ... διελαύνεται τὸν μηρόν Plu.Arat.27, ὡς ὑπὸ βέλους διελαυνόμενα Plu.Flam.10, διελαύνεται ... ἐκ τοῦ βουβῶνος διαμπὰξ ἄχρι ὑπὸ τὴν πυγήν es traspasado (por la jabalina) desde la ingle hasta la rabadilla Luc.DMort.22.4

• abs. atravesar con la espada Hld.6.12.3.

δι·ελαύνω (ao. διήλασα, pf. διελήλακα)

I tr.

1 pousser à travers : τάφροιο δ. ἵππους, Il. 10, 564, pousser des chevaux à travers un fossé ||

2 p. suite, transpercer : τινὰ λόγχῃ διὰ τῶν πλευρῶν δ. Plut. Marc. 29, enfoncer sa lance dans les flancs de qqn ; τινὰ δορατίῳ δ. Luc. D. mort. 14, 3, transpercer qqn de sa lance ; abs. Plut. Pomp. 35 ||

II intr. en appar. (s. e. ἵππον)

1 pousser son cheval, d’où chevaucher à travers, Xén. An. 1, 4, 12 ; charger à travers, Xén. An. 1, 10, 7, etc. ||

2 p. ext. s’élancer à travers : ὄρη, Hh. Merc. 96, traverser les montagnes ; abs. s’élancer, s’avancer, paraître, en parl. du jour, Eur. Her. 788 (dout.) ||

3 s’avancer, fig. εἰς ὅσον διελήλακεν ἀσελγείας, Clém. 28, à quel point d’impudence il est parvenu.

δι-ελαύνω
1. door ... drijven, over ... drijven, met acc. en gen.: τάφροιο διήλασε ... ἵππους hij dreef zijn paarden over de greppel Il. 10.564; uitbr. doorstéken, doorbóren, met acc.: Μάρκελλον … τις λόγχῃ πλατείᾳ διὰ τῶν πλευρῶν διήλασεν iemand stak Marcellus met een brede lans door de ribben Plut. Marc. 29.15.
2. intrans. door ... rijden: διήλασε ... κατὰ τοὺς Ἕλληνας πελταστάς hij was door (de linies van) de Griekse peltasten heen gereden Xen. An. 1.10.7.

διελαύνω, (ἐλαύνω),
1) durchtreiben, -jagen, ἵππους τάφροιο, Il. 10.564 ; vgl. 12.120 ; ἔγχος λαπάρης, stieß die Lanze durch die Weichen, 16.318 ; vgl. 13.161. Aehnl. ξύλον Her. 4.72 ; durchbohren, τινὰ λόγχῃ διὰ τῶν πλευρῶν Plut. Marcell. 29 ; τινὰ δορατίῳ διελάσας Luc. D.Mort. 14.3.
2) sc. ἵππον u. ä., scheinbar intr., durchreiten, Xen. An. 1.4.12 ; ὁδόν Cyr. 4.4.4 ; bes. von einem Reitermanöver, Hipp. 3.6 ; durchdringen, An. 2.3.19 ; daher ἡμέρα διήλασε, der Tag brach durch, hervor, Eur. Heracl. 788.

†διελαύνω

[δι-, δια- 1, δια- 3]

3 sing. aor. διήλασε.

- 1
  To drive (horses, etc.) across something Il. 12.120 (across the ditch).
  
  To drive them across.
  With genit.: τάφροιο Il. 10.564.
- 2
  To drive or thrust (a weapon) through.
  With genit.: λαπάρης ἔγχος Il. 16.318.
  
  To drive or thrust a weapon through.
  With genit.: ἀσπίδος Il. 13.161.

διελαύνω , only aor. διήλασε: drive through, thrust through, τινός τι.

διελαύνω fut. διελάσω Attic διελῶ aor1 διήλασα

- Ito drive through or across, c. gen., τάφροιο διήλασεν ἵππους Il.
- - 2to thrust through, λαπάρης διήλασεν ἔγχος Il.
  - 3δ. τινὰ λόγχῃ to thrust one through with a lance, Plut., Luc.
- IIintr. (sub. ἵππον) to ride through, charge through, Xen.

Menu

Word wheel

διελαύνω

Saved

Recent