διϊσχυρίζομαι
διϊσχυρίζομαι, lean upon, rely on
Could not find διισχυρίζεσθε in Logeion dictionaries.
διισχυρίζεσθε present middle imperative 2nd plural, present middle indicative 2nd plural, imperfect middle indicative 2nd plural of διϊσχυρίζομαι
- lean upon, rely on, τῷ λόγῳ Antipho 5.33, cf. Aeschin. 1.1.
- II affirm confidently, τι Pl. Phd. 63c, etc.; δ. ταῦτα οὕτως ἔχειν ib. 114d; δ. ὡς . . Id. Tht. 154a; δ. περί τινος And. 2.4, Lys. 13.85; τι ὑπέρ τινος Pl. Men. 86b; περὶ σοῦ ὡς . . Id. Ep. 317c: abs., ὁμοίως ἐφʼ ἑκατέροις δ. Id. Tht. 158d, etc.
1 insistir sobre c. dat.
τῷ λόγῳ
• en argumentaciones apoyarse en
δόξῃ
ἀκούω δ' αὐτὸν καὶ <τούτῳ> δ. ὅτι ...
τοῖς ἐξαγωνίοις λόγοις
ἑτέρῳ νόμῳ
2 afirmar con seguridad, sostener c. ac. u or. complet. o interr. indir.
τοῦτο
διισχυρίσαιο ἂν ὡς ...
ὅτι ...
εἰ μέν τι καὶ ἄλλο ... ὑπῆρχε ... οὐκ ἂν διισχυρισαίμην
3 opinar abiertamente c. giro prep.
οὐ τολμῶσι ... διισχυρίζεσθαι περὶ τούτων
• hacer aseveraciones
οὐκ ἂν πάνυ ὑπὲρ τοῦ λόγου διισχυρισαίμην
ὁμοίως ἐφ' ἑκατέροις διισχυριζόμεθα
οὔτε περὶ τῶν ἐναργῶν ... οὔτε περὶ τῶν ἀδήλων
εἰδέναι ἅπαντα οἴονται καὶ διισχυρίζονται
• reforzado por λέγειν afirmar tajantemente
ἄλλος τις διϊσχυρίζετο λέγων
- IDep. to lean upon, rely on, τινι Aeschin.
- IIto affirm confidently, τι Plat.; δ. τι εἶναι Plat.