δυσχείμερος
δυσχείμερος, suffering from hard winters, very wintry, freezing
Could not find δυσχείμερόν in Logeion dictionaries.
δυσχείμερόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσχείμερος
- wintry or stormy, Hom. (only in Il.) epith. of Dodona, 2.750, al.; χώρη Hdt. 4.28, cf. Arist. HA 606b5; φάραγξ A. Pr. 15: metaph., δ. πέλαγος δύης ib. 746; δ. ἆται Id. Ch. 271.
- II bearing winter ill, Arist. HA 596b5, Gp. 19.2.8.
1 frío, desapacible de lugares,
φάραγξ
νῆσοι
πέτρα Ἀρκάδων
τόποι
τὸ ὄρος
τἀκεῖ ... ψυχρὰ καὶ δυσχείμερα
κλίματα
• neutr. plu. subst.
τὰ δυσχείμερα
lugares fríos
• del mar o el viento tempestuoso, inclemente
πέλαγος
ὁ Εὔξεινος
πέμφιξ
• neutr. subst.
τὸ δ. (τῆς θαλάττης)
• fig. atroz, duro
ἆται
δ. οἶτος
2 que produce una sensación de frío la cicuta, Ar.Ra.125.
3 de seres vivos que soporta mal el frío
οἶες
τὸ ζῷον
de un tipo de perro
1. met strenge winters.
2. stormachtig;
2) den Winter schlecht ertragend ; Arist. H.A. 8.10 ; Geop.
-ον
[δυσ- 2 + χεῖμα.]
Vexed by bitter weather, inclement. Of Dodona Il. 2.750, Il. 16.234.
- suffering from hard winters, very wintry, freezing, Il., Hdt., Aesch.