δυσφροσύνη
δυσφροσύνη, anxiety, care
δυσ-φροσύνη, ἡ,
- anxiety, care, Hes. Th. 528, Simon. 86 (both times in Ep. gen. pl. δυσφροσυνάων): pl., E. Tr. 597 (lyr.), Ph. 2.75.
1 pena, aflicción
εἰ γάρ τις καὶ πένθος ἔχων ... δυσφροσυνέων ἐπιλήθεται
Ἡρακλέης ... ἐλύσατο δυσφροσυνάων
Héracles lo liberó de sus penas a Prometeoοὐδ' ἂν δυσφροσύνας ... θνητὸς ἀνὴρ ... προφύγοι
οἶνον ἀμύντορα δυσφροσυνά<ω>ν
vino que ahuyenta las penasop. εὐφροσύνη
τὰς δυσφροσύνας ἐκποδὼν ποιησάμενοι
2 irritación, indignación c. gen. subjet.
οἰχομένας πόλεως ... δυσφροσύναισι θεῶν
δυσφροσύνη, ης (ἡ) (seul. gén. pl. épq. -άων) chagrin, inquiétude, Hés. Th. 528 ; Sim. (Ath. 447a).
Étym. δύσφρων.
δυσφροσύνη, ἡ, Mißmut, Kummer ; Hes. Th. 528, im plur.; vgl. Simonid. Ath. X.447a.
δυσφροσύνη, ἡ,
- anxiety, care, Hes., in Epic gen. pl. δυσφροσυνάων. from δύσφρων