δυσχείμερος
δυσχείμερος, suffering from hard winters, very wintry, freezing
Could not find δυσχειμέρου in Logeion dictionaries.
δυσχειμέρου masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of δυσχείμερος
- wintry or stormy, Hom. (only in Il.) epith. of Dodona, 2.750, al.; χώρη Hdt. 4.28, cf. Arist. HA 606b5; φάραγξ A. Pr. 15: metaph., δ. πέλαγος δύης ib. 746; δ. ἆται Id. Ch. 271.
- II bearing winter ill, Arist. HA 596b5, Gp. 19.2.8.
1 frío, desapacible de lugares,
φάραγξ
νῆσοι
πέτρα Ἀρκάδων
τόποι
τὸ ὄρος
τἀκεῖ ... ψυχρὰ καὶ δυσχείμερα
κλίματα
• neutr. plu. subst.
τὰ δυσχείμερα
lugares fríos
• del mar o el viento tempestuoso, inclemente
πέλαγος
ὁ Εὔξεινος
πέμφιξ
• neutr. subst.
τὸ δ. (τῆς θαλάττης)
• fig. atroz, duro
ἆται
δ. οἶτος
2 que produce una sensación de frío la cicuta, Ar.Ra.125.
3 de seres vivos que soporta mal el frío
οἶες
τὸ ζῷον
de un tipo de perro
1. met strenge winters.
2. stormachtig;
2) den Winter schlecht ertragend ; Arist. H.A. 8.10 ; Geop.
-ον
[δυσ- 2 + χεῖμα.]
Vexed by bitter weather, inclement. Of Dodona Il. 2.750, Il. 16.234.
- suffering from hard winters, very wintry, freezing, Il., Hdt., Aesch.