εὔστιπτος
εὔστιπτος, closely-woven
εὔστιπτος, Ep. ἐΰστ-, ον,
- closely-woven or well-fulled, φᾶρος A.R. 2.30.
εὔ·στιπτος, ος, ον, bien foulé, en parl. d’une étoffe, A. Rh. 2, 30.
Étym. εὖ, στείβω.
εὔστιπτος, = εὐστιβής, φᾶρος, gut gewalkt, Ap.Rh. 2.30, Schol. εὐπίλητος.