θρασύνω

θρᾰσύνω, (θρασύς)

• = θαρσύνω, embolden, encourage, A. Ag. 222 (lyr.); πλήθει τὴν ἀμαθίαν θρασύνοντες lending courage to their ignorance by number, Th. 1.142.
• • • 2 c. acc., boast of, τὴν ἰσηγορίαν Plb. 4.31.4.
  • II Pass. and Med., aor. 1 inf. θρασυνθῆναι A. Supp. 772; ἐθρασυνάμην Isoc. 4.12, Ph. 2.557:—to be bold, confident, take courage, A. Ag. 1188, etc.; οὐ . . ἀλόγως θρασυνόμεθα Th. 5.104; πρὶν ὅρμῳ ναῦν θρασυνθῆναι before the ship had got confidence in her moorings, A. Supp. l.c.; ἐπί τι make a bold bid for . ., Philostr. VS 2.33.2; θ. τι πρός τινα carry out a coup de main against, Aen.Tact. 9.1; more freq.,
  • • 2 in bad sense, to be over-bold, over-confident, S. Ph. 1387, E. Hec. 1183, Ar. Ra. 846, D. 18.136; ἀλόγως Polystr. p.30 W.; ἐπί τινι Ar. Ach. 330; ᾐσχύνοντο ἐφʼ οἷς ἐθρασύναντο Isoc. 5.23; πρός τι Plu. An seni 2.794d, Luc. Apol. 6; ἔκ τινων Polystr. p.22 W.: c. dat., λαιμαργία ἀθεότητι θρασυνομένη Plu. Col. 2.1125a.

θρασύνω, (vgl. θαρσύνω), kühn machen, ermutigen ; βροτούς Aesch. Ag. 265 ; pass., πρὶν ὅρμῳ ναῦν θρασυνθῆναι Suppl. 753, ehe das Schiff durch die Rhede Sicherheit erlangt ; πλήθει τὴν ἀμαθίαν θρασύνοντες, durch die Menge gewannen sie trotz ihrer Unerfahrenheit Mut, Thuc. 1.142. Häufig med. kühn, dreist sein u. handeln ; διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς Soph. Phil. 1373 ; μηδὲν θρασύνου Eur. Hec. 1183 ; θρασυνόμενοι τὸν πόλεμον ἤγειραν, mutig, Plat. Legg. III.685c ; tadelnd, ἀσελγαίνων καὶ θρασυνόμενος IX.879d ; Thuc. 5.142 ; ἐφʼ οἷς ἐθρασύναντο Isocr. 5.23 ; θρασυνάμενος ὑπὲρ ἐμαυτοῦ 4.12, freimütig, dreist sprechen ; πρός τι, gegen Etwas, Luc. pro merc.cond. 6 ; λαιμαργία ἀθεότητι θρασυνομένη Plut. adv. Col. 3.
Bei Pol. 4.31.4 ist θρασύνειν τι = mit Etwas prahlen.

θρασύνω θρασύς

• • I= θαρσύνω, to make bold, embolden, encourage, Aesch., Thuc.:—Pass. and Mid., to be bold or ready, take courage, Aesch., Eur., etc.
  • IIPass., in bad sense, to be over-bold, audacious, to speak boldly or insolently, Soph., Ar.