ἐκεῖνος
ἐκεῖνος, ἐκεῖνος, ἐκείνη, ἐκεῖνο, that
- the person there, that person or thing, Hom., etc.: generally with reference to what has gone immediately before, Pl. Phd. 106c, X. Cyr. 1.6.9, etc.; but when οὗτος and ἐκεῖνος refer to two things before mentioned, ἐκεῖνος, prop. belongs to the more remote, in time, place, or thought, οὗτος to the nearer, Pl. Euthd. 271b, etc.: but ἐκεῖνος sts. = the latter, X. Mem. 1.3.13, D. 8.72, Arist. Pol. 1325a7, etc.: ἐκεῖνος is freq. the predicate to οὗτος or ὅδε, οὗτος ἐκεῖνος τὸν σὺ ζητέεις Hdt. 1.32; τοῦτʼ ἔστʼ ἐκεῖνο E. Hel. 622; ἆρʼ οὗτός ἐστʼ ἐκεῖνος ὅν..; Ar. Pax 240, etc.: also joined as if one Pron., τοῦτʼ ἐκεῖνο..δέρκομαι S. El. 1115, etc.; κατʼ ἐκεῖνο καιροῦ at that point of time, Plu. Alex. 32, etc.; ἐς ἐ. τοῦ χρόνου D.C. 46.49; ἀλλʼ ἐκεῖνο, à propos, Luc. Nigr. 8.
- 2 to denote well-known persons, etc., κεῖνος μέγας θεός Il. 24.90; ἐκεῖνος ἡνίκʼ ἦν Θουκυδίδης Ar. Ach. 708; καίτοι φασὶν Ἰφικράτην ποτʼ ἐκεῖνον.. D. 21.62; ὦ παῖ ʼκείνου τἀνδρός Pl. Phlb. 36d.
- b ἐκεῖνα the ideal world, Id. Phdr. 250a.
- 3 for things, of which one cannot remember or must not mention the name, = ὁ δεῖνα, so-and-so, Ar. Nu. 195.
- b in formulae, τεθνάτω καὶ οἱ παῖδες οἱ ἐξ ἐκείνου IG 1(2).10.33.
- 4 with simple demonstr. force, Ἶρος ἐκεῖνος ἧσται Irus sits there, Od. 18.239; νῆες ἐκεῖναι ἐπιπλέουσιν there are ships sailing up, Th. 1.51.
- 5 in orat. obliq. where prop. the reflex. Pron. αὑτοῦ would stand, X. HG 1.6.14, Is. 8.22, etc.
- 6 after a Relat. in apodosi almost pleon., X. Cyr. 1.4.19 (s.v.l.).
- 7 in Aeol. and Att. the Subst. with ἐκεῖνος prop. has the Art. (κῆνος ὤνηρ Alc. Supp. 25.6), and ἐκεῖνος may precede or follow the Subst., ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ Th. 1.20, Pl. Phd. 57a; τὴν στρατείαν ἐ., τὸν ἄνδρʼ ἐ., Th. 1.10, Ar. Pax 649: in Poets the Art. is freq. omitted, ἤματι κείνῳ Il. 2.37, etc.; but when this is the case in Prose, ἐκεῖνος follows the Subst., ἡμέρας ἐκείνης Th. 3.59, etc.
- II Adv. ἐκείνως in that case, Id. 1.77, 3.46; in that way, Hp. Fract. 27; ζῆν Pl. R. 516d, etc.: Ion. κείνως Hdt. 1.120.
- III dat. fem. ἐκείνῃ as Adv.,
- 1 of Place, at that place, in that neighbourhood, Hdt. 8.106, Th. 4.77, etc.; κείνῃ (sc. ὁδῷ) Od. 13.111.
- 2 of Manner, in that manner, Pl. R. 556a, etc.
- IV with Preps., ἐξ ἐκείνου from that time, X. Ages. 1.17; ἀπʼ ἐκείνου Luc. DMar. 2.2; κατʼ ἐκεῖνα in that region, X. HG 3.5.17, etc.; μετʼ ἐκεῖνα afterwards, Th. 5.81; cf. ἐπέκεινα.
A adj. dem., frec. connotando notoriedad
I indic. lejanía
1 allí ... aquel como deíctico, subrayando la op. c. el suj. del discurso
Ἶρος κεῖνος ... ἧσται
allí está sentado aquel Iro (c. cierta connotación neg.)ὁρᾷς ἵν' ἔστ' ἐ. ὑψηλὸς πάγος;
¿ves donde está allí aquel alto picacho?
• c. verb. de mov.
ὅτι νῆες ἐκεῖναι ἐπιπλέουσιν
que allí vienen navegando aquellas naves
• c. el antec. del relat.
κεῖνος ... ἀνήρ, ὃν ὀϊόμεθ' αὐτοί ... ἔρχεται ἐς θάλαμον
aquel hombre del que sospechamos entra allí en la habitación
• op. pron. refl. de la primera pers.
αὐτὸν ὡς θάψων ἐκ τῆς οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ op. ἐκ τῆς οἰκίας αὐτὸν ἐκείνης θάπτειν
2 aquel sent. local gener., c. verb. de reposo y acción:
a) ref. a tierra, pueblos aquel, aquel lejano, remoto
ἐν ἐκείνῳ δήμῳ
e.d., en Troyaἴδε καὶ κείναν χθόνα
τῆς γῆς ἐκείνης
κείνη πόλις
dominada por el pueblo (c. cierta notoriedad neg.)
b) ref. a pers. concr. aquel, aquel que no está, ausente
ὄφρα ἔτι κεῖνος ἀνὴρ ἐπιδήμιος ἦεν
de Odiseo
c) alejamiento de lo particular, frec. antec. del relat. aquel, el ... que
μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειεν ... ὅς τις ...
que no vuelva (a su hogar) aquel hombre que (no esté dispuesto a luchar)φαίνεταί μοι κῆνος ἴσος θέοισιν ἔμμεν' ὤνηρ, ὄττις ἐνάντιός τοι ἰσδάνει
ἄφρων ... κεῖνος ... ἀνήρ, ὅς τις ... ἔριδα προφέρηται ἀέθλων δήμῳ ἐν ἀλλοδαπῷ
καὶ ἢν ἑλκωθῇ (ὁ πλεύμων), οὐ καλῶς ἕξει κεῖνος ὁ ἄνθρωπος
d) alejamiento en el texto y cierto distanciamiento en la opinión
οἱ τὸν λόγον ἐκεῖνον λέγοντες
quienes mantienen aquella teoría
3 aquel c. valor temp., op. al momento actual o real:
a) c. palabras que significan ‘tiempo’
φῆ γὰρ ὅ γ' αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ
decía que en aquel día iba a tomar la ciudad de Príamoμάχην ... ἔγειραν ... ἤματι κείνῳ
de la guerra de los Titanesτῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ
ἀπὸ κήνου τοῦ χρόνου
κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον
κατ' ἐκεῖνο καιροῦ
en aquel preciso momento
• de donde abs.
ἐξ ἐκείνου
desde entoncesἀπ' ἐκείνου
μετ' ἐκεῖνα
b) ref. a acontecimientos
κείνᾳ Ὀλυμπιάδι
ἐν ἐκείνῳ τῷ ἀγῶνι
c) aplicado a pers. indic. su existencia en otro tiempo, como antec. del relat.
κείνων ἐπιδεύεαι ἀνδρῶν οἳ Διὸς ἐξεγένοντο ἐπὶ προτέρων ἀνθρώπων
• c. cierta notoriedad neg. aquel, aquel vetusto
ἐξ ἐκείνης τῆς ἀγρίης τε καὶ θηριώδεος διαίτης
de aquella vetusta dieta salvaje y brutal
II insistiendo en el rasgo de notoriedad aquel, aquel famoso, conocido
a) de pers. o anim.
κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱός
κεῖνος ... μέγας θεός
Ἄτλας
οἷος ἐ. δεινὸς ἀνήρ
κῆνος ... μάκαρς ἀνήρ
tal vez Heraclesκεῖνοι δαήμονες ... δεσπόται Εὐβοίης
Ἰφικράτης ποτ' ἐ.
aquel famoso Ifícratesκαὶ ὁ πέμψας με πατὴρ ἐ.
y el que me envió, aquel, el Padre
• anim. prodigiosos
ἑρπετόν
b) de cosas y abstr. aquel, aquel extraordinario, tal
κεῖνος τελαμών
del tahalí de Heraclesπόνος
κείνων ἀπ' εὐδόξων ἀγόνων
κεῖνον ... ὕμνον
ἔπος
• combinado c. el uso pron. en forma aliterativa
κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι ἔργα
κεῖνο κεῖν' ἆμαρ διαίτασεν
c) c. notoriedad neg. de pers. ni siquiera mencionando el nombre
κῆνος ... ὤνηρ
personas de la familia de Pítaco o él mismoἀνήρ
de Cleón
• cosas y abstr.
ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν
ἔργον
• indicando impaciencia o ironía
ὦ παῖς 'κείνου τἀνδρός
¡oh hijo de un tal!
B pron., indic. lejanía y frec. notoriedad
I como deíctico
1 aquél, aquel hombre, aquella mujer, aquella cosa
a) como antec. del relat., gener. en frases generales o gnómicas
ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ... ὅς χ' ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ
ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐ. ὃς ...
νικᾷ δ' ἐ. ὁ κακός ... ὃς ἠγόρευσε σύγγονον σέ τε κτανεῖν
ἐκεῖνο τὸ εἴρεο με
aquello que me preguntasteμήσομαι ἔρδειν κεῖνα, τάπερ σόον ἀνέρα θήσει
b) postpuesto al relat.
hὸς δ' ἂν τδε πίεσι ποτερί[] αὐτίκα κνον hίμερος hαιρέσει
ὅς δ' ἂν ὑπερβάλλῃ πόσιος μέτρον, οὐκέτι κεῖνος τῆς αὐτοῦ γλώσσης καρτερός
ὁ γὰρ λόγχην ἀκονῶν ἐ. καὶ τὴν ψυχήν τι παρακονᾷ
el que afila la punta de su lanza, también aguza el espíritu
2 op. a dif. pron. aquél, él ... allí
a) op. ἐγώ:
ἐκ τοῦ δ' οὔτ' Ὀδυσῆα ἔγων ἴδον οὔτ' ἐμὲ κεῖνος
τοῦ δὴ ἐγὼ καὶ μᾶλλον ὀδύρομαι ἤ περ ἐκείνου
ἐμεῦ δ' ἐ. οὐ καταπροΐξεται
οὐδ' ἂν ἐ. ἐμοῦ τεθνηότος ... βάλοι δάκρυα
ζῆν ἡμᾶς τὸν ἐκείνων θάνατον
αὐτὸν ... πρὸς παιδὸς θανεῖν ὅστις γένοιτ' ἐμοῦ τε κἀκείνου πάρα
ἢν ἐπ' ἐκείνους ἡμεῖς ἐλαύνωμεν, ὑποτεμοῦνται ἡμᾶς πάλιν ἐκεῖνοι
b) op. σύ:
Ἀλέξανδρός σε καλεῖ ... κεῖνος ὅ γ' ἐν θαλάμῳ
Alejandro te llama ... él está allí en el tálamoἐ. εἶ σύ
c) op. ἕ: esp. c. or. nominal
καὶ νῦν οἱ πάρα κεῖνος Ἄρης
y aquel que está ahora junto a él es Ares
d) op. ἄλλος:
τῶν (βροτῶν) ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω ... κεῖνος δέ
de los mortales, que uno muera o se salve, pero en cuanto a aquél ...
e) op. πᾶς:
ἀπολώμεσθα πάντες, οὐ κείνη μόνη
πάντα δὲ κεῖνος ἐμοὶ φαντάζεται
él (un bello efebo) me parece todoὡς πάντά γ' ἔστ' ἐκεῖνα διαπεπραγμένα
οἱ πάντα τε ἐκεῖνα διδοῖ καὶ πρὸς ἑτέροισι ... οὐκ ἐλάσσουσι ἐκείνων
f) op. αὐτός:
εἰ δέ τι κεῖνος ἐμοί, δὶς τόσον αὐτὸς ἔχοι
si aquél (el amigo, maquina) algo contra mí, que él mismo lo tenga (el perjuicio) por duplicado
• alternando casi en forma de variatio
τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ τὴν στρατιὴν τὴν ἐκείνου
οἱ φίλοι αὐτοῦ τοὺς ἐκείνου ἐχθροὺς ἀπολλύουσιν
οὐχ ὡς ἀδελφὸν αὐτῆς ἀλλ' ὡς ἄνδρα ἐκείνης
g) reforz. por αὐτός:
αὐτὸς ἐλθών ἐκεῖνος
llegando él en personaνομίζουσαν αὐτοῦ ἐκείνου τῆς χειρὸς ἀντέχεσθαι
creyendo que sujetaba el brazo de aquél (en realidad sujetaba el de la otra persona)αὐτὴ ἐκείνη ἡ θεωρία
la visión directa de una pers., op. su εἰκώνκατὰ τὴν ἐκείνου λέξιν αὐτοῦ
según las propias palabras de aquél (un autor citado)ὁ αὐτὸς ἐ.
aquel mismo individuo
• frec. en inscr.
κνον ἀπόλλυσθαι καὶ αὐτὸν καὶ γένος τὸ κέν
εἰ δέ τις ταῦτα παραβαίνοι, ἐξώλη γίνεσθαι καὶ αὐτὸν καὶ τοὺς ἐκείνου πάντας
h) op. τις:
οὐ γάρ τις κείνου δηΐων ... ἀμεινότερος
pues ninguno de los contrarios era mejor que aquél
i) op. refl.
ἑωυτοὺς δὲ γενέσθαι τοσούτῳ ἐκείνων ἄνδρας ἀμείνονας
(decían) que ellos (los griegos) habían sido mejores personas que aquéllos (los pelasgos)ἑαυτοῦ γε ἄρχοντος οὐδέν' ἂν Ἑλλήνων εἰς τὸ ἐκείνου δυνατὸν ἀνδραποδισθῆναι
3 aquél integrado estructuralmente como dem. de la 3a pers.:
a) como deíctico de 3a pers., op. ὅδε, frec. en or. nominal
τῶνδε κείνων τε κλυτὰν αἶσαν
la gloriosa fortuna de éstos (los estinfalios) y de aquéllos (los siracusanos, citados al principio de la oda)
• fil. para resolver la op.
τάδε ... ἐκεῖνα ... κἀκεῖνα ... ταῦτα
ἐκεῖνοι
de los eventuales habitantes de esos mundosἀναμιμνῄσκεσθαι δὲ ἐκ τῶνδε ἐκεῖνα οὐ ῥᾴδιον ἁπάσῃ (ψυχῇ)
• a veces la op. se resuelve en identidad
κεῖνος μέν τοι ὅδ' αὐτὸς ἐγώ
μέλος ... τόδ' ἐκεῖνο θ' ὅτ'
τόδ' ἐστ' ἐκεῖνο
ὅδ' ἐ. ἐγώ
b) como deíctico de 3a pers., op. οὗτος de 2a
τοῦτ' ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν
τοῦτ' ἐκεῖν' ... δέρκομαι
οὗτος ἐ. τὸν σὺ ζητέεις
ése es aquél a quien buscas
c) como deíctico que opone lo más alejado del texto a lo más próximo, notado con οὗτος:
ὥσπερ δι' ἐκεῖνα κράτιστος ἂν ἦν ἀνήρ, οὕτω διὰ ταῦτα κάκιστος ἀνήρ
τούτων ἄϊδρίς εἰμι τῶν μαντευμάτων, ἐκεῖνα δ' ἔγνων
τοῖς μὲν ἀναγκαία δημοκρατία μᾶλλον ὀλιγαρχίας, τοῖς δ' αὕτη μᾶλλον ἐκείνης
κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος ... παρ' ἐκεῖνον
se marchó éste justificado (el publicano) en lugar de aquél (el fariseo)
• op. οὗτος no personal, marcando lejanía subjetiva del hablante respecto a dos cosas
τὸ βέλτιστον ... τὸ ῥᾷστον ... ἐπ' ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἡ φύσις αὐτὴ βαδιεῖται, ἐπὶ τοῦτο δὲ τῷ λόγῳ δεῖ προάγεσθαι
II fórico, indic. a veces notoriedad
1 aquél, él anafórico:
a) c. antec. de pers., héroes, dioses
κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνδρῶν
Κάλχας ... ἀγόρευε· ... κεῖνος τὼς ἀγόρευε
(Μενέλαος ἐνίκησεν) ... κεῖνον δ' αὖτις ἐγώ
Menelao venció, pero yo a mi vez vencí a aquél
• esp. ref. a Odiseo aquél, el ausente, Od.1.46, 3.88, 4.182, 14.163,
χαίρων ... ἀπέπεμπον ἐκεῖνον, χαῖρε δὲ κεῖνος ἰών
contento despedí a aquél (Odiseo), se alegraba él al marcharseἐκείνη (Arete antes nombrada) περὶ κῆρι τετίμηται
δαίμων
κείνα ... χολωσαμένα
αἶψά κ' [ἐγὼν ἱ]κέτις κήνας γενοίμαν
(Astimelesa)ἔν]νεκα κῆνας
(Helena)θανὼν πρὸ ἐκείνου
(Admeto)κείνους (los pretendientes) Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών
κῆνοι (los dioses antes nombrados) ... καρχάσι' ἦχον
• pers. de la vida real
hς καὶ κνος ἔχοι κλέϜος ἄπθιτον αἰϜεί
el personaje citado en un epigramaεἰ λέγονται Ἀθηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους γεγονέναι, ἢ πᾶν τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου
οὐδὲν ὠφελιμώτερον ἦν τοῦ Σωκράτῃ συνεῖναι καὶ μέτ' ἐκείνου διατρίβειν
b) c. antec. de lugares y cosas aquél, aquel lejano, extraordinario
ἧος ἐγὼ περὶ κεῖνα πολὺν βίοτον συναγείρων
mientras yo por aquellos tan lejanos (países antes nombrados) recogía grandes riquezasκεῖνο (φοίνικος νέον ἔρνος) ... ἰδὼν ἐτεθήπεα
mirando aquel (joven retoño de palmera) quedé maravilladoτίς κεν ἐκεῖνα (κακά) ... μυθήσαιτο;
κεῖνα (ἄεθλα) μάλιστα ἰδὼν θηήσαο θυμῷ
ἐν ἐκείνῳ τῷ πατρωίῳ τάφῳ (sc. el dado como garantía) μήτ' ἐν ἄλλῳ μηδενὶ ... θάψαι
• prob. c. connotación de notoriedad neg.
κακοῦ δ' οὐ γίνεται ἀλκὴ ἀνδράσιν οἳ κείνῃσι (vientos huracanados antes mencionados en sg.) συνάντωνται κατὰ πόντον
c) op. un nombre, actuando como pron. de 3a pers.
πότερον ἐκείνῳ παῖδες οὐκ ἦσαν διπλοῖ ...;
el padre op. sus hijosΧειρίσοφος μὲν ἐνέβαινε καὶ οἱ σὺν ἐκείνῳ
el jefe op. su ejércitoὑπὸ τὸν ἥλιον ... καὶ τὴν ἐκείνου φοράν
τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἐπιμελείας ..., οὐχ ὡς τέλος ..., ἀλλ' ἐκείνου χάριν ταύτας
2 catafórico aquél
ἐγὼ μὲν ἄπειμι σύας καὶ κεῖνα φυλάξων, σὸν καὶ ἐμὸν βίοτον
yo me voy a guardar los cerdos y aquello, tu hacienda y la míaοὐ Βελλεροφόντης· ἀλλὰ κἀκεῖνος
(ref. a Télefo cit. dos versos más adelante)ὥστ' ἐκεῖνα ποιήσειεν ἂν καὶ ὁστισοῦν, τὰ μηδαμοῦ ὄντα
• neutr. gener. sg. explicado por una or. subord., frec. c. verb. de entendimiento, lengua y sentido aquel, ese, otro, lo siguiente
λόγου λόγον ἐξοχετεύων, κεῖνον·
tras sacar una razón del canal de otra razón, y es ésta (que viene a continuación)καλὸν μὲν ἔφη καὶ τοῦτο εἶναι, κάλλιον δὲ ἐκεῖνο, τὸ δοῦναι οἱ δεομένῃ στρατιήν
ἐκεῖνο πρῶτον μάθε, ὡς ...
κεῖνό γε ἐνδέξομαι, ὅκως ...
ἐκεῖνο γινώσκοντες, ὡς ...
χρὴ κεῖνο λέγειν ὅτι καὶ μέλλει τελεῖν
ἐκεῖνο ... ἔγωγε ἡδέως ἂν πυθοίμην, πῶς ...
• c. or. nominal Eu.Io.13.26.
3 c. antec. implícito: de lo que no necesita ser nombrado por ser sobradamente conocido aquél, Aquél
a) de maestros fil. o rel.
ἵνα μὴ 'κεῖνος ὑμῖν ἐπιτύχῃ
para que Aquél (el maestro) no os encuentre aquí
• c. cierta notoriedad neg., dando a entender que no se quiere mencionar el nombre
τ[ὸ]ν κήνω πάτερα
de Pítaco o miembros de su familiaπρὶν καὶ μολεῖν κεῖνον
el marido ausenteθάλαμος ἐν τῷ κεῖνος οὐκ ἔγημεν ἀλλ' ἐγήματο
b) de neutr.
τῶν κατ' ἐκεῖνα χωρίων στράτευμα
κεῖνο
aquello euf. por el miembro viril
4 c. antec. ambiguo, ref. al más cercano esto, lo segundo nombrado, e.d. lo más cercano en el texto
τῷ δ' ἑτέρῳ μὴ τωὐτόν· ἀτὰρ κἀκεῖνο κατ' αὐτό τἀντία
pero que no es idéntico a lo Otro. Pues esto (lo Otro) es en sí lo contrarioοἱ πολλοὶ γε τῶν ἰητρῶν τὰ αὐτά μοι δοκέουσιν τοῖσι κακοῖσι κυβερνήτῃσι πάσχειν. καὶ γὰρ ἐκεῖνοι, ὅταν ἐν γαλήνῃ ...
τὸ δὲ «θοόν» ... φαῖμεν ἂν ἐξ ἑτέρων (ὀνομάτων), ἐκεῖνα δὲ ἐξ ἄλλων
podríamos decir que θοόν se compone de otras (dos) palabras y éstas de otrasτοῦτο τὸ θηρίον ... τοσούτῳ δεινότερόν ἐστι τῶν φαλαγγίων, ὅσῳ ἐκεῖνα μὲν ἁψάμενα, τοῦτο δὲ οὐδ' ἁπτόμενον ...
C adv.
I en dat. y gen. fem. sg.
1 c. valor local:
a) c. verb. de mov. por allí, por allá
οἴη δὴ κείνῃ γε παρέπλω ... Ἀργώ
la única que pasó por allí fue (la nave) Argoὅτι ἐκείνης ἔμελλεν διέρχεσθαι
porque había de pasar por allí
b) c. verb. de estado o en uso adnom. allí, en tal lugar
ἢν ... οἰκέῃ ἐκείνῃ
Πελοποννησίους διαβαλεῖν ἐς τοὺς ἐ. ... Ἕλληνας
desacreditar a los peloponesios ante los griegos de aquellas regionesοἱ ἐκείνῃ ἄνθρωποι
2 c. valor modal de aquel modo
οὔτε γ' ἐκείνῃ ... τοιοῦτον κακὸν ἐκκαόμενον ἐθέλουσιν ἀποσβεννύναι
II -ως
1 en aquel caso
τοὺς ἰητροὺς τοὺς ἐκείνως διακειμένους ὡς ...
los médicos, a los que están en aquella situación que ...ἐκείνως δὲ οὐδ' ἂν αὐτοὶ ἀντέλεγον
en aquel caso no hubieran protestado
• en caso contrario
κείνως ... ἀλλοτριοῦται ἐς τὸν παῖδα τοῦτον
en caso contrario (el poder) pasa a ese niñoὁρᾷς ὅτι τὰ πολλὰ ἐ. ἐσήμαινεν
fíjate que la mayoría de las veces daba el sentido contrario
2 de aquella forma, manera
op. ἑτέρως
op. οὕτω
ζῆν
•Formación sobre la partíc. dem. *ke/ki, cf. lat. cedo, hic, etc. c. e- inicial, seguida de *enos, sobre el cual cf. gr. ἔνη, het. eni, aesl. onŭ, etc.
1. aanw. die, dat; in pred. positie met lidw.:
2. adv.
-η, -ο
[cf. κεῖνος.]
- 1
That person or thing, the person or thing referred to, he, she, it (with backward reference): οἶος ἐ. δεινὸς ἀνήρ Il. 11.653. Cf. Od. 2.183, Od. 3.113, Od. 14.163, 352, Od. 15.330, 368, Od. 16.151, Od. 18.147, Od. 19.322, Od. 24.288, 312, 437.
- 2
As antecedent to a relative: ἐ. ὃς . . . Il. 9.63.
- 3
Contrasted with ὁ Od. 4.819.
- 4
With sb., that: ἐν ἐκείνῳ δήμῳ Od. 3.103.
- 1
Strong 1565
that person or thing (ille), implying remoteness as compared with οὗτος (hic);
1. absol., emphatic he, she, it: opp. to οὗτος, Lk 18:14, Ja 4:15; ἡμεῖς, He 12:25; ὑμεῖς, Mt 13:11, Mk 4:11; ἄλλοι, Jo 9:9; ἐγώ, Jo 3:30; to persons named, Mk 16:[10, 13, 20], Jo 2:21; of one (absent) who is not named, contemptuously (Abbott, JG, §§2385,
2. As (LXX), al.; ἐν ἐ. τ. ἡμέρᾳ, esp of the Parousia, Mt 7:22, Lk 6:23, II Th 1:10, II Ti 1:12; adverbially, ἐκεινής (sc. ὁδοῦ) = cl. ἐκεινῇ (Bl., §36, 13), that way, Lk 19:4.
- IDemonstr. Pron.: the person there, that person or thing, Hom., etc.: when οὗτος and ἐκεῖνος refer to two things before mentioned, ἐκεῖνος, ille, belongs to the more remote, i. e. the former, οὗτος, hic, to the nearer, i. e. the latter.
- 2like ille, to denote well-known persons, ἐκεῖνος Θουκυδίδης Ar.
- 3with demonstr. force, Ἶρος ἐκεῖνος ἧσται Irus sits there, Od.
- 4in Attic the Subst. with ἐκεῖνος properly has the Article, and ἐκεῖνος may precede or follow the Subst., ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· when the Art. is omitted in Prose, ἐκεῖνος follows the Subst., νῆες ἐκεῖναι Thuc.
- IIadv. ἐκείνως, in that way, in that case, Thuc.
- IIIdat. fem. ἐκείνῃ as adv.,
- 1of Place (sub. ὁδῷ), there, at that place, on that road, Hdt., Thuc.
- 2of Manner, in that manner, Plat., etc.
- IVwith Preps., ἐξ ἐκείνου from that time, Xen.; so, ἀπʼ ἐκείνου Luc.: κατʼ ἐκεῖνα in that place, there, Xen.: μετʼ ἐκεῖνα afterwards, Thuc.
-
…δεινὸν ἦν καὶ τῶν τεθνεώτων ἐπʼ ἐκφορὰν ἐλθεῖν. καίτοι οὗτοι μὲν σωθέντες πάλιν ἂν δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι · ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. οὐκ οὖν δεινὸν…
Lysias, Speeches
-
…δημιουργοί διὰ τὸ τὴν τέχνην καλῶς ἐξεργάζεσθαι ἕκαστος ἠξίου καὶ τἆλλα τὰ μέγιστα σοφώτατος εἶναι καὶ αὐτῶν αὕτη ἡ πλημμέλεια ἐκείνην τὴν σοφίαν ἀποκρύπτειν · ὥστε με ἐμαυτὸν ἀνερωτᾶν ὑπὲρ τοῦ χρησμοῦ πότερα δεξαίμην ἂν οὕτως ὥσπερ ἔχω ἔχειν, μήτε…
Plato, Apology
-
…εἶναί μοι φίλον, οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπʼ αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ ἂν ἔργον εἴη λέγειν · ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθʼ…
Lysias, Speeches
-
…τῶν πολεμίων ἐμνήσθη οὔτε τῶν πολιτῶν ἤλπισε, ταῦθʼ ὑμᾶς ἔπεισε πρᾶξαι, οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων ἀναγκαζόμενος, ἀλλʼ αὐτὸς ἐκείνοις ἐπαγγελλόμενος, τοῦ τε Πειραιῶς τὰ τείχη περιελεῖν καὶ τὴν ὑπάρχουσαν πολιτείαν καταλῦσαι, εὖ εἰδὼς ὅτι, εἰ μὴ…
Lysias, Speeches
-
…ὀνόματι χρώμενος δεινοτάτων ἔργων διδάσκαλος καταστάς. περὶ μὲν τοίνυν Θηραμένους ἱκανά μοί ἐστι τὰ κατηγορημένα · ἥκει δʼ ὑμῖν ἐκεῖνος ὁ καιρός, ἐν ᾧ δεῖ συγγνώμην καὶ ἔλεον μὴ εἶναι ἐν ταῖς ὑμετέραις γνώμαις, ἀλλὰ παρὰ Ἐρατοσθένους καὶ…
Lysias, Speeches
-
…ὅτι ἀγαλματοποιός. εἶεν, ἦν δʼ ἐγώ · παρὰ δὲ δὴ Πρωταγόραν νῦν ἀφικόμενοι ἐγώ τε καὶ σὺ ἀργύριον ἐκείνῳ μισθὸν ἕτοιμοι ἐσόμεθα τελεῖν ὑπὲρ σοῦ, ἂν μὲν ἐξικνῆται τὰ ἡμέτερα χρήματα καὶ τούτοις πείθωμεν αὐτόν, εἰ δὲ…
Plato, Protagoras
-
…ἐν ταύτῃ τῇ διατριβῇ γεγόνασιν, Νικόστρατος Θεοζοτίδου, ἀδελφὸς Θεοδότου καὶ ὁ μὲν Θεόδοτος τετελεύτηκεν, ὥστε οὐκ ἂν ἐκεῖνός γε αὐτοῦ καταδεηθείη καὶ Παράλιος ὅδε, ὁ Δημοδόκου, οὗ ἦν Θεάγης ἀδελφός · ὅδε δὲ Ἀδείμαντος, ὁ…
Plato, Apology
-
…τἆλλα πάντα οὕτως, ὅσα ἡγοῦνται μαθητά τε καὶ διδακτὰ εἶναι · ἐὰν δέ τις ἄλλος ἐπιχειρῇ αὐτοῖς συμβουλεύειν ὃν ἐκεῖνοι μὴ οἴονται δημιουργὸν εἶναι, κἂν πάνυ καλὸς ᾖ καὶ πλούσιος καὶ τῶν γενναίων, οὐδέν τι μᾶλλον ἀποδέχονται ,…
Plato, Protagoras
-
…ὥστε με ἐμαυτὸν ἀνερωτᾶν ὑπὲρ τοῦ χρησμοῦ πότερα δεξαίμην ἂν οὕτως ὥσπερ ἔχω ἔχειν, μήτε τι σοφὸς ὢν τὴν ἐκείνων σοφίαν μήτε ἀμαθὴς τὴν ἀμαθίαν, ἢ ἀμφότερα ἃ ἐκεῖνοι ἔχουσιν ἔχειν. ἀπεκρινάμην οὖν ἐμαυτῷ καὶ τῷ χρησμῷ ὅτι…
Plato, Apology
-
…τὸν ἑαυτῶν ἐφοβοῦντο, καὶ ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων μετὰ τοῦ δικαίου διαμάχεσθαι μᾶλλον ἢ τοῖς δυναμένοις χαριζόμενοι τοὺς ὑπʼ ἐκείνων ἀδικουμένους ἐκδοῦναι. ἐπιστρατεύσαντος δʼ Εὐρυσθέως μετὰ τῶν ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ Πελοπόννησον ἐχόντων, οὐκ ἐγγὺς τῶν δεινῶν γενόμενοι…
Lysias, Speeches