θυμιάω
θυμιάω, to burn so as to produce smoke, burn
Could not find θυμιηθέντα in Logeion dictionaries.
θυμιηθέντα aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of θυμιάω
θῡμι-άω, Ion. aor. ἐθυμίησα Hippon. 92, Hdt. 6.97:—Med., Ion. fut. -ήσομαι Hp. Mul. 2.126: aor. ἐθυμιησάμην ib. 146, Nat.Mul. 7 (but -ασάμην Morb. 2.27):—Pass., fut. -ᾱθήσομαι Dsc. 1.68.6: aor. ἐθυμιάθην ib. 5:—
- burn so as to produce smoke, θ. τὴν στύρακα Hdt. 3.107; λιβανωτοῦ τριηκόσια τάλαντα Id. 6.97; θυμιήματα Id. 8.99; λιβάνου δάκρυα Pi. Fr. 122.4: abs., burn incense, Hermipp. 8, Men. Sam. 264, LXX 4 Ki. 22.17, al., OGI 352.37 (ii B.C.), etc.; τινι in honour of any one, Ath. 7.289f:—Med., Ael. VH 12.51:—Pass., to be burnt, [τὸ σπέρμα τῆς καννάβιος] θυμιᾶται (v.l. -ῆται) Hdt. 4.75; λίθος . . τεθυμιαμένος Ar. Fr. 635; pass off in fumes, Arist. Mete. 362a11; θυμιωμένων τινῶν Pl. Ti. 66d.
- 2 smoke, fumigate, τί τινι PMag.Par. 1.2970:—Med., Hp.ll.cc.:—Pass., θυμιώμεναι μέλισσαι Arist. HA 623b20.
- II intr., smoke, ἄνθρακες θυμιῶντες Thphr. Ign. 75.
θυμιάω-ῶ [ῡ]
I tr. faire brûler des parfums de manière à produire de la fumée, d’où :
1 brûler : τι, Pd. fr. 87, 2 ; Hdt. 3, 107, 112 ; 8, 99, qqe parfum ; τινος, Luc. Prom. 19, de qqe parfum ; τινι, Ath. 289, en l’honneur de qqn ; abs. brûler de l’encens, Spt. Ex. 30, 7 ; 1 Macc. 4, 50 ||
2 enfumer, Arstt. H.A. 9, 27, 2 ; Diosc. 5, 145 ||
II intr. exhaler de la fumée, fumer, Th. Ign. 75 ||
Moy. brûler des parfums en l’honneur de, dat. El. V.H. 12, 51 ||
➳ Pass. fut. θυμιαθήσομαι [ᾱ] Diosc. 1, 83 ; ao. ἐθυμιάθην [ᾱ] Diosc. 1, 82 ; pf. part. τεθυμιαμένος [ᾱ] Ar. fr. 538. — Formes ion. en -η- : act. ao. ἐθυμίησα, Hdt. 6, 97 ; Hippon. 92 ; pass. prés. 3 sg. θυμιῆται, Hdt. 4, 76. Moy. fut. au sens pass. θυμιήσομαι, Hpc. 646, 2 ; ao. ἐθυμιησάμην, Hpc. 565, 40 ; 657, 20.
Étym. R. indo-europ. *dheuH-, fumée ; cf. θυμός.
1. als reukoffer brengen.
2. wierook verbranden.
θυμιάω, [ῡ],
1) räuchern, bes. Rauchwerk, Weihrauch anzünden ; Pind. frg. 87 ; οἱ Ἄραβες θυμιῶσι τὸ λήδανον Her. 3.112 ; θυμιήματα 8.99 ; τοῦ λιβανωτοῦ Luc. Prom. 19. – Pass.; τὸ σπέρμα θυμιῆται Her. 4.75 ; τηκομένων ἢ θυμιωμένων γίγνονται ὀσμαί Plat. Tim. 66d ; Folgde : ἐθυμιᾶτο αὐτῷ, es wurde ihm Räucherwerk angezündet, Ael. V.H.12.51 ; θυμιώμεναι μέλισσαι, beräuchert, Arist. H.A. 9.27.
2) intr., rauchen, Theophr. – Θυμιατός, Arist. Meteor. 4.9.
1) räuchern, bes. Rauchwerk, Weihrauch anzünden ; Pind. frg. 87 ; οἱ Ἄραβες θυμιῶσι τὸ λήδανον Her. 3.112 ; θυμιήματα 8.99 ; τοῦ λιβανωτοῦ Luc. Prom. 19. – Pass.; τὸ σπέρμα θυμιῆται Her. 4.75 ; τηκομένων ἢ θυμιωμένων γίγνονται ὀσμαί Plat. Tim. 66d ; Folgde : ἐθυμιᾶτο αὐτῷ, es wurde ihm Räucherwerk angezündet, Ael. V.H.12.51 ; θυμιώμεναι μέλισσαι, beräuchert, Arist. H.A. 9.27.
2) intr., rauchen, Theophr. – Θυμιατός, Arist. Meteor. 4.9.
θῡμῐάω
- 1burn as incense νεάνιδες αἵ τε τᾶς χλωρᾶς λιβάνου ξανθὰ δάκρη θυμιᾶτε (Favorinus: θυμιᾶται Zonaras: τε ἡμῖν Athenaeus) fr. 122. 4.
Strong 2370
to burn incense: Lk 1:9.†
θυμιάω
θῦμα
- to burn so as to produce smoke, burn, Hdt.:—Pass. to be burnt, 3rd sg. θυμιῆται (Ionic for -ᾶται) Hdt.