θυμικός
θυμικός, high-spirited, passionate
Could not find θυμικώτερον in Logeion dictionaries.
θυμικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of θυμικός
θῡμικός, ή, όν, (θυμός)
- high-spirited, of the dog, Arist. HA 488b21: τὸ ἄρρεν -ώτερον Id. PA 661b33: Sup., D.C. 49.36.
- 2 = θυμοειδής 3, Pl. Def. 415e, Arist. de An. 432a25, Phld. Oec. p.33 J., Hierocl. in CA 26 p.480 M.
- 3 irascible, Ath. 2.38b; θ. καὶ ὀξύθυμοι οἱ νέοι Arist. Rh. 1389a9.
- 4 Adv. -κῶς Plb. 18.37.12: Comp. -ώτερον Id. 7.13.3, Cic. Att. 10.11.5.
θυμικός, ή, όν [ῡ]
1 plein de cœur, courageux, ardent, Arstt. Rhet. 2, 15, 5 ; en parl. d’animaux (chien, etc.) Arstt. H.A. 1, 1, 33 ||
2 irascible, Arstt. Rhet. 2, 14 ; p. opp. à γνώμη καὶ λογισμός, Pol. 18, 20, 7 ; joint à μανικός, Plut. M. 458e ||
Cp. -ώτερος, Arstt. P.A. 3, 1 ; H.A. 9, 40 ; sup. -ώτατος, DC.
Étym. θυμός.
θυμικός, [ῡ], mutig, ζῷα Arist. H.A. 1.1 ; zornig, leidenschaftlich, θυμ. καὶ ὀξύθυμοι καὶ οἷοι ἀκολουθεῖν τῇ ὁρμῇ rhet. 2.14 ; δύναμις, im Ggstz von γνώμη καὶ λογισμός, Pol. 18.20.7.– Adv., Pol. 18.20.12.
θυμικός
θῡμικός, ή, όν
θυμός
- high-spirited, passionate, Arist.