κραιπαλάω
κραιπαλάω, to have a sick head-ache
Could not find κραιπαλῶντα in Logeion dictionaries.
κραιπαλῶντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of κραιπαλάω
κραιπᾰλ-άω,
- to be intoxicated, Ar. Pl. 298, Plb. 15.33.2, Ph. 1.260, Plu. Dem. 7, Luc. Bis Acc. 17, etc.; μειρακίων τινῶν -ώντων Epicur. Fr. 114.
- 2 have a sick headache after a debauch, κραιπαλῶν ἔτι ἐκ τῆς προτεραίας Pl. Smp. 176d; ἐχθὲς ὑπέπινες, εἶτα νυνὶ κραιπαλᾷς Alex. 286; εἰ τοῦ μεθύσκεσθαι πρότερον τὸ κραιπαλᾶν παρεγίγνεθʼ ἡμῖν Id. 255.1; παρέξω Λέσβιον, Χῖον . ., ὥστε μηδένα κραιπαλᾶν Philyll. 24.
- 3 carouse, revel, D.C. 77.17, Alciphr. 1.34.
κραιπαλάω-ῶ [πᾰ]
1 avoir la tête lourde par suite de l’ivresse, Ar. Pl. 298 ; Plat. Conv. 176d ||
2 parler ou agir comme un homme ivre, Philyll. (Ath. 31a).
Étym. κραιπάλη.
κραιπαλάω, vom Weine berauscht sein, einen Rausch haben, bes. vom Rausche einen schweren Kopf, Kopfweh haben ; κραιπαλῶν ἔτι ἐκ τῆς προτεραίας Plat. Symp. 176d ; vgl. Alexis bei Ath. I.34c ; Sp., wie Pol. 15.33.2 ; wie ein Berauschter reden u. handeln, Suid.
κραιπαλάω
- only in pres., to have a sick head-ache, consequent upon a debauch, Ar., Plat.