μανιώδης
μανιώδης, like madness, mad
Could not find μανιώδεος in Logeion dictionaries.
μανιώδεος masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες,
- like madness, νοσεύματα Hp. Aër. 7, cf. Coac. 475.
- 2 like a madman, crazy, ὑπόσχεσις Th. 4.39; καὶ τὸ μ. μαντικὴν πολλὴν ἔχει E. Ba. 299; μ. πάντα τἀνθρώπων ὅλως Alex. 219.9; κύνας μ. καὶ δυσπειθεστάτας X. Mem. 4.1.3: Comp. -έστερον ἢ κατά . . J. AJ 2.12.2. Adv. -δῶς Gal. 5.415, Paul.Aeg. 3.6, Sch. Theoc. 1.83.
- II causing madness, Dsc. 1.68, 4.68; ἱμάσθλη Πανός Nonn. D. 10.4.
μανιώδης, ης, ες [ᾰ]
1 pass. semblable à un fou, déraisonnable, insensé, Thc. 4, 39 ; Xén. Mem. 4, 1, 3, etc. ; τὸ μανιῶδες, Eur. Bacch. 229, folie ||
2 act. qui rend fou ou furieux, Diosc. 4, 69.
Étym. μανία, -ωδης.
μανιώδης, ες, wie rasend ; τὸ μανιῶδες μαντικὴν πολλὴν ἔχει, der Wahnsinn, Eur. Bacch. 299 ; κύνες, Xen. Mem. 4.1.3 ; unsinnig, ὑπόσχεσις, Thuc. 4.39 ; ἱμάσθλη, Nonn. D. 10.4.
μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες
εἶδος
- 1like madness, mad, Xen.
- 2like a madman, crazy, Thuc.; τὸ μ. madness, Eur.