μανός

μανός [v. fin.], ή, όν, of consistency,

• loose or open in texture, rare, opp. πυκνός, Emp. 75.1, Hp. VM 22, etc.; μ. ὀστοῦν, σάρκες, Pl. Ti. 75c, 79c; τὰ μ. καὶ κοῦφα, opp. πυκνὰ καὶ βαρέα, ib. 53a; of the tongue, σὰρξ μ. καὶ σομφή Arist. HA 492b33; of the female breasts, ib. 493a14; of the lungs, μ. καὶ πολύτρητος ὁ πνεύμων Aret. SD 1.10.
• • II rare, sparse, infrequent, of hare-tracks, X. Cyn. 5.4 (Sup.); of pleasures and pains, Pl. Lg. 734c (Comp.); of hair, Arist. HA 498b25; of plants, growing far apart, Thphr. HP 1.8.2; but of trees or plants, spreading, ib. 3.11.5, al.
  • • 2 happening rarely or at intervals, in Adv. -νῶς, τοσούτῳ μανότερον so much the less often, X. Cyr. 7.5.6; τῇ ἀναπνοῇ χρῆται μανότερον Arist. Resp. 475b25, cf. Thphr. Sign. 32.—Att. for ἀραιός, acc. to Phryn. PS p.89 B. [ᾰ Telecl. 61, cf. Hdn.Gr. 2.13, and v. μανόστημος: ᾱ Emp. l.c. (prob. only Ion. in spite of Phryn. l.c.): Comp. μανότερος Pl. l.c., Arist. Ph. 217a6, GA 782a34 (later μανώτερος Gal. 18(1).83): Sup. μανότατος X. l.c.] (Perh. for μᾰνϝός, cf. μάνυ, OIr. menb ‘small’.)

μανός, [ᾱ], dünn, locker, lose, auch = einzeln, spärlich ; σῶμα, ὀστοῦν, Plat. Tim. 78d, 75c ; διὰ μανῶν τῶν σαρκῶν, 79c, weiches, lockeres Fleisch, wie Sp. Vom Pulse, langsam, selten, in langen Zwischenräumen schlagend, Med.; μαλακὸν καὶ μανὸν σπέρμα vrbdt Theophr., der es auch dem πυκνός gegenüberstellt, wie Xen. Cyn. 6.15, ἴχνη πυκνά, μανά ; vgl. Arist. gen.an. 5.3.
Die Länge des α bei den Attikern bemerkt Phryn. in B.A. 51 ; dah. ist bei Plat. Legg. V.734c, wie Xen. Cyr. 7.5.6, μανότερον zu schreiben, wie die Spuren des Hafen Cyn. 5.4 ἴχνη μανότατα heißen.

μανός, ή, όν

• • ILat. rarus, loose in texture, porous, Plat., etc.
  • IIfew, scanty, Xen., etc.:—adv. -νῶς, τοσούτῳ μανότερον so much the less often, Xen.